तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

[प्रपा० ६ अनु० ९] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । ४४१

लोकं पृण च्छिद्रं पृणेत्येको मन्त्रः । ता अस्येति द्वितीयः । एतौ चोभावपेत वीते-
त्यनुवाके व्याख्यातौ ।
कल्पः—“उदपात्रेणोदुम्बरशाखया वोक्षति—शं वातः” इति । पाठस्तु—
शं वा॒तः॑ शꣳ हिं॑ते घृ॒णिः शमु॑ ते सन्त्वो-
षधीः॑ । कल्प॑न्तां ते॒ दिशः॒ सर्वाः॑, इति ।
अयं मन्त्रः सप्तमानुवाके व्याख्यातः । ते सर्वा इत्येतावानेव विशेषः ।
कल्पः—“उपतिष्ठत इदमेव” इति । पाठस्तु—
इदमे॒व मे॑तोऽप॑रामात्ति॒मारा॑म॒ कांचन॑ । तथा
तद॒श्विभ्यां॑ कृतं॒ मित्रेण॒ वरु॑णेन च, इति ।
इदानीं वर्तमानमिदमेवैकं कष्टं संपन्नम् । इतोऽपरां कांचिदप्यार्तिं माऽऽराम
मा प्राप्