तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

[प्रपा० ३ अनु० ११] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । १८९
अयं सप्तहोतृदेवोऽग्न्यात्मकः सन्मयि यजमाने , मधुमद्घृतं मधुररसोपेतं घृतादि-
द्रव्यं तेजः कान्तिमिन्द्रियं चक्षुरादिसामर्थ्यं च दधातु संपादयतु ।
अथ नवमीमाह—
हरिः॑ पत॒ङ्गः प॑ट॒री सु॑प॒र्णः । दि॒विक्ष॑यो नभ॑सा य
एति॑ । स न॒ इन्द्रः॑ कामव॒रं द॑दातु, इति ।
हरिरन्धकारहरणशीलः पतङ्गः सूर्यरूपः पटरी तेजःपटलवान्सुपर्णः पक्षिस-
दृशो दिविक्षयः स्वर्गनिवासी यः सप्तहोतृदेवो नभसाऽऽकाशमार्गेणैति गच्छति ।
स देवो नोऽस्माकं कामवरं कामानां मध्ये श्रेष्ठं ददातु ।
अथ दशमीमाह—
प॒ञ्चारं॑ च॒क्रं परि॑वर्तते पृ॒थु । हिर॑ण्यज्योतिः
स॒रि॒रस्य॒ मध्ये॑ । अज॑स्रं॒ ज्योति॒र्नभ॑सा सर्प॑-
देति॑ । स न॒ इन्द्रः॑ कामव॒रं द॑दातु, इति ।
ऋतुपञ्चकात्मका अरा यस्य कालचक्रस्य तत्पञ्चारं पृथु विस्तृतं चक्रं संवत्स-
रात्मकं कालचक्रं परिवर्तते परितः प्रवर्तते । सरिरस्य मध्ये मेघवर्तिजलस्य मध्ये
रण्यज्योती रश्मिसंचारेण विद्युद्रूपपरिणामे सति सुवर्णसमानं ज्योतिर्यस्य मण्डलस्य
द्धेरण्यज्योतिस्तादृशं ज्योतिरादित्यमण्डलं संवत्सरचक्रनिष्पादकमजस्रं निरन्तरं
भसाऽऽकाशमार्गेण सर्पदेति शनैः संचरन् ग (मार्ण ग) च्छति । स ज्योतिर्मण्डलात्मा
ऽस्माकं कामवरं ददातु ।
अथैकादशीमाह—
स॒प्त यु॑ञ्जन्ति॒ रथ॒मेक॑चक्रम् ( ८ ) । एको॒ अश्वो॑
वह॑ति स॒प्तनामा॑ । त्रि॒नाभि॑ च॒क्रम॒जर॒मन॑र्वम् ।
येने॒मा विश्वा॒ भुव॑नानि॒ तस्थुः, इति ।
सप्तसंख्याकाः साकंजानामित्यत्रोक्ता मुख्यरश्मिविशेषा अश्वसदृशा एकचक्र-
रूपप्रकारपरिवर्ते कालचक्रं युञ्जन्ति प्रवर्तयन्ति । तदेव स्पष्टी क्रियते—सप्तनामा
सप्तसंख्यानि नामानि नमनयोग्यानि वश्यानि रश्मिरूपाणि यस्यासौ सप्तनामा । अश्वो
[व्य]ापक एकः सूर्यस्तत्कालचक्रं वहति । कीदृशं चक्रम्—त्रिनाभि तिस्रः सत्त्वरज-
स्तमोगुणरूपा भूतभविष्यद्वर्तमानरूपा वा नाभयो यस्य तत्रिनाभि । अजरं विनाशरहि-
१ क. ॰षोऽग्निर्मायि । ग. ॰षो द्रव्यात्म॰ । २ ग. ॰नर्वाम् । ये॑ ।