तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

१८८ श्रीमत्सायणाचार्यविरचितभाष्यसमेतम्- [प्रपा०३अनु०११]
ते च सप्त रश्मयो बहुलां श्रियं प्रभूतां सस्यादिसंपदं मेहन्ति वृष्टिसेचनद्वारेण संपा-
दयन्ति । हे इन्द्र सप्तहोतृदेवरूप परमेश्वर बह्वश्वां बहुभिरश्वैरुपेतरां गोमतीं बहुभि-
र्गोभिरुपेतां तां श्रियं प्रयच्छेति शेषः ।
अथ पञ्चमीमाह--
अच्यु॑तां बहु॒लाꣳ श्रिय॑म् । स ह॒रिर्वसु॑-
वित्त्तमः॑ । पे॒रुरिन्द्रा॑य पिन्वते, इति ।
स देवः सप्तहोतृरूप इन्द्राय कर्मस्वामिने यजमानाय श्रियं पिन्वते सिञ्चति,
प्रयच्छतीत्यर्थः । कीदृशः स देवः, हरिः पापहरणशीलः, वसुवित्तमोऽतिशयेन
धनस्य लब्धा, पेरुः पालकः । कीदृशीं श्रियम्, अच्युतां विनाशरहितां, बहुलां
गवाश्वादिभिः प्रभूताम् ।
अथ षष्ठीमाह--
बह्व॒श्वामिन्द्र॑ गोम॑तीम् । अच्यु॑तां बहु॒लाꣳ
श्रिय॑म् । म॒हामिन्द्रो॒ निय॑च्छतु, इति ।
इन्द्रः परमैश्वर्ययुक्तः सप्तहोतृदेवः । स्पष्टमन्यत् ।
अथ सप्तमीमाह--
श॒तꣳ श॒ता अ॑स्य यु॒क्ता हरी॑णाम् । अर्वा॑ङाया॑तु॒
वसु॑भी र॒श्मिरिन्द्रः॑ । प्रम॑ꣳह मानो बहु॒लाꣳ श्रिय॑म् ।
र॒श्मिरिन्द्रः॑ सवि॒ता मे॒ निय॑च्छतु ( ७ ), इति ।
अस्याऽऽदित्यरूपस्य सप्तहोतृदेवस्य हरीणामन्धकारहरणशीलानां रश्मीनां
शतꣳ शता शतसंख्याकानि शतानि, अयुतसंख्याकानीत्यर्थः । युक्ता युक्तानि संपा-
दितानि । इन्द्रः परमैश्वर्ययुक्तो रश्मिर्बहुविधरश्मियुक्त आदित्यो वसुभिर्धनैः सहा-
र्वाङायातु आभिमुख्येनाऽऽगच्छतु । आगतश्च सविता बहुलां श्रियं प्रभूतां धनादि-
संपदं मे मह्यं नियच्छतु नितरां ददातु । कीदृशः सविता, प्रमꣳहमाणोऽस्मदी-
यस्तुतिभिः प्रकर्षेण वर्धमानः रश्मिर्बहुविधरश्मियुक्तः इन्द्रः परमैश्वर्ययुक्तः ।
अथाष्टमीमाह--
घृ॒तं तेजो॒ मधु॑मादिन्द्रि॒यम् । मय्य॒यम॒ग्निर्द॑धातु, इति ।
१ ख. प्रधानभू० । २ ज ग ०तां धनादि० ।