स्वप्नवासवदत्तम् (महाकवि भास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

उपोद्घातः ३७
क्खाए मिलाणाईं अङ्गाइं । ता जाव गेहं गदुअ आणामि अत्थि किं पि कुटु-
म्बिणीए उववादिअं ण वेत्ति । (परिक्रम्यावलोक्य च) एदं तं अह्माणं गेहं, ता प-
विसामि ।”
चारुदत्तनाटकस्य द्वितीयाङ्कादौ वाक्यानि —
“गणिका— तदो तदो।
चेटी — अझहे ण किञ्चि मए भणिदं । किं तदो तदो त्ति ।
गणिका — हज्जे! किं मए मन्तिदं ”
एतदर्थकानि मृच्छकटिकस्य तत्र वाक्यानि —
वसन्तसेना — हज्जे! तदो तदो ।
चेटी — अज्जुए! ण किं पि मन्तेसि । किं तदो तदो ।
वसन्तसेना — किं मए भणिदं ।
चेटी — तदो तदो त्ति ।”
चारुदत्तनाटकस्य तृतीयाङ्के वाक्यानि —
“चारुदत्तः — वयस्य! वीणा नामासमुद्रोत्थितं रत्नम् । कुतः”
“विदूषकः — कामं पसंसेदु भवं । मम खु दाव गाअन्तो मणुस्सो इत्थि-
आ वि पठन्ती उभअं आदरं ण देदि । गाअन्तो दाव मणुस्सो रत्तसुमणावेष्टिदो
विअ पुरोहिदो दिढं ण सोभइ । इत्थिआ वि पठन्ती छिण्णणासा विअ धेणुआ
अदिविरूवा होइ ।”
मृच्छकटिके त्वेतानि —
“चारुदत्तः — अहो अहो साधु साधु रेभिलेन गीतम् । वीणा हि नामा-
समुद्रोत्थितं रत्नम् । कुतः ”