स्वप्नवासवदत्तम् (महाकवि भास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

XL INTRODUCTION.
“विषादस्रस्तसर्वाङ्गी संभ्रमभ्रान्तलोचना ।
नीयमाना भुजिष्यात्वं कम्पसे नानु कम्पसे ॥”
These are the words of Sūtradhāra in Chārudatta:—
“किण्णु खु अज्ज पच्चूस एव्व गेहादो णिक्खन्तस्स बुभुक्खाए पुक्खर-
पत्तपडिदजळबिन्दू विअ चळचळाअन्ति विअ मे अक्खीणि । (परिक्रम्य) जाव
गहं गच्छिअ जाणामि किण्णुखु संविधा विहिदा ण वेत्ति । एदं अह्माणं गेहं ।
जाव पविसामि । ”
The same idea is expressed in Mṛichchhakaṭika in the following
terms: --
“............चिरसङ्गीदोवासणेण सुक्खपोक्खरण्णाळाइं विअ मे बुभुक्खाए
मिळाणाइं अङ्गाइं । ता जाव गेहं गदूअ आणामि अत्थि किं पि कुटुम्बिणीए
उववादिअं ण वेत्ति । (परिक्रम्यावलोक्य च) एदं तं अह्माणं गेहं, ता पविसामि ।”
At the beginning of the second Act of Chārudatta, there occur the
following sentences:—
“गणिका—तदो तदो ।
चेटी—अह्माहे ण किञ्चि मए भणिदं । किं तदो तदो त्ति ।
गणिका—हञ्जे ! किं मए मन्तिदं ॥”
Similar expressions occur in Mṛichchhakaṭika also:—
“वसन्तसेना—हञ्जे ! तदो तदो ।
चेटी—अज्जुए ! ण किंपि मन्तेसि । किं तदो तदो ।
वसन्तसेना—किं मए भणिदं ।
चेटी—तदो तदो त्ति ॥”
Again, the third Act of Chārudatta contains the following:—
“चारुदत्तः—वयस्य ! वीणा नामासमुद्रोत्थितं रत्नम् । कुतः,”