स्वप्नवासवदत्तम् (महाकवि भास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

पञ्चमोऽङ्कः । ५७
राजा — (स्वप्नायते) हा वासवदत्ते !
वासवदत्ता — (सहसोत्थाय) (क) हं अय्यउत्तो, ण हुं^१ पदुमा-
वदी । किण्णुखु दिट्ठम्हि । महन्तो खु अय्यजोअन्धराअणस्स
पडिण्णाहारो मम दंसणेण णिफ्फळो संवृत्तो ।
राजा — हा अवन्तिराजपुत्रि !
वासवदत्ता^२ — (ख) दिट्ठिआ सिविणाअदि खु अय्यउत्तो ।
णै^३ एत्थ को^४ (न्धि?वि) जणो । जाव मुहुत्तअं चिट्ठिअ दिट्ठिं
हिअअं चें^५ तोसेमि ।
राजा — हा प्रिये ! हा प्रियशिष्ये ! देहि मे प्रतिवचनम् ।
वासवदत्ता^६ — (ग) आळवामि भट्ठा ! आळवामि ।
राजा — किं कुपितासि ।
वासवदत्ता — (घ) णहि णहि, दुखिदम्हि ।
राजा — यद्यकुपिता^७, किमर्थं नालङ्कृता^८ ।
वासवदत्ता — (ङ) इदो वरं किं ।
(क) हम् आर्यपुत्रः, न खलु पद्मावती । किन्नुखलु दृष्टास्मि । महान् खल्वा-
र्ययौगन्धरायणस्य प्रतिज्ञाभारो मम दर्शनेन निष्फलः संवृत्तः ।
(ख) दिष्ट्या स्वप्नायते खल्वार्यपुत्रः । नात्र कोऽपि जनः । यावन्मुहूर्तकं स्थित्वा
दृष्टिं हृदयं च तोषयामि ।
(ग) आलपामि भर्तः ! आलपामि ।
(घ) नहि नहि, दुःखितास्मि ।
(ङ) इतः परं किम् ।
१. 'खु' ख. पाठः. २. 'आवन्तिका—' क. पाठः. ३. 'ण खु ए' ख. पाठः. ४. 'को
अ' क. पाठः. ५. 'अ' ख. पाठः. ६. 'आवन्तिका—' क. पाठः. ७. 'अद्यापि कु'
ख. पाठः. ८. 'तासि ।' ख. पाठः.