स्वप्नवासवदत्तम् (महाकवि भास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

पञ्चमोऽङ्कः । ५५
राजा — मूर्ख! राजा ब्रह्मदत्तः, नगरं काम्पिल्यमित्य-
भिधीयताम् ।
विदूषकः — (क) किं राआ बह्मदत्तो, णअरं कंपिळ्ळं ।
राजा — एवमेतत् ।
विदूषकः — (ख) तेण हि मुहुत्तअं पडिवाळेदु भवं,
जाव ओट्ठगअं करिस्सं । राआ बह्मदत्तो, णअरं कंपिळ्ळं ।
(इति बहुशस्तदेव पठित्वा) इदाणिं सुणादु भवं । अयि सुत्तो अत्त-
भवं । अदिसिदळा इअं वेळा । अत्तणो पावरअं गह्निअ
आअमिस्सं । (निष्क्रान्तः)
(ततः प्रविशति वासवदत्ता आवन्तिकावेषेण, चेटी च)
चेटी — (ग) एदु एदु अय्या । दिढं खु भट्टिदारिआ
सीसवेदणाए दुक्खाविदा ।
वासवदत्ता — (घ) कहिं सअणीअं रइदं पदुमावदीए ।
चेटी — (ङ) समुद्दगिहके किळ सय्यँत्तिण्णा ।
(क) किं राजा ब्रह्मदत्तः, नगरं काम्पिल्यम् ।
(ख) तेन हि मुहूर्तकं प्रतिपालयतु भवान्, यावदोष्ठगतं करिष्यामि । राजा ब्रह्म-
दत्तः, नगरं काम्पिल्यम्। इदानीं शृणोतु भवान् । अयि सुप्तोऽत्रभवान् । अतिशीत-
लेयं वेला । आत्मनः प्रावरकं गृहीत्वागमिष्यामि ।
(ग) एत्वेत्वार्या । दृढं खलु भर्तृदारिका शीर्षवेदनया दुःखिता ।
(घ) कुत्र शयनीयं रचितं पद्मावत्याः ।
(ङ) समुद्रगृहके किल शय्यास्तीर्णा ।
१. ‘व ण जा’ क. पाठः. २. ‘शः पठति)’ क. पाठः. ३. ‘वं । हं अ’ ख.
पाठः. ४. ‘त्ता चे’ ख. पाठः ५. ‘आ पदुमावदी सी’ ख. पाठः. ६. ‘ता हृद्दि क’
ख. पाठः, ७. ‘य्या ग्गि’ झ. पाठः.