स्मृतिचन्द्रिका: व्यवहारकाण्ड (देवण्णभट्ट - दक्षिण भारत का मूर्धन्य न्याय-दर्शन महाग्रन्थ)

339

इति पित्र्यकर्मणि प्रशस्तरौप्यसमभिव्याहारात् । शौनकेन तु
स्पष्टमुक्तम्—
हुत्वाऽग्नौ परिशिष्टं तु पितृपात्रेष्वनन्तरम् ।
निवेद्यैवापसव्येन परिवेषणमाचरेत् ॥
अपसव्येनेति पूर्वेणैव सम्बध्यते, न पुनरुत्तरेण ।
अपसव्येन कर्तव्यं पित्र्यं कृत्यं विशेषतः । ,
अन्नदानादृते सर्वमेवं मातामहेष्वपि ॥
इति कार्ष्णाजिनिस्मरणात् । अन्नदानं अन्नप्रक्षेपः परिवेषण-
मिति यावत् । एवञ्च श्राद्धकर्त्रा परिवेषणं कार्यमित्यर्थादु-
क्तम् । उक्तं च साक्षान्मनुना—
पाणिभ्यामुपसंगृह्य स्वयमन्नस्य बन्धुकम् ।
विप्रान्तिके पितॄन् ध्यायन् शनैरुपरि निक्षिपेत् ॥
अन्नस्य बन्धुकं अन्नेन पूर्णं परिवेषणपात्रमिति यावत्। पाणिभ्या-
मुपसंगृह्य विप्रभोजनपात्रे शनैर्निक्षिपेत् । पितॄन् ध्यायन्निति
पित्र्यविप्रविषयं, दैवविप्रविषये अन्नमित्युक्तत्वात् ? । यत्तु
वायुपुराणेऽभिहितं—
परिवेषणं प्रशस्तं स्याद्भार्यया पितृतृप्तये ।
पितृदेवमनुष्याणां स्त्रीसाहाय्यं यतः स्मृतम् ॥
इति, तत्र प्रशस्तमित्यत्र परिचारककर्तृकपरिवेषणादिति शेषो
द्रष्टव्यः । स्वयंकर्तृकपरिवेषणापेक्षया प्राशस्त्यासम्भवात् । अत
एवानन्तरमुक्तं तत्रैव—