पाशुपत सूत्र (भगवान् लकुलीश - कौण्डिन्य प्रणीत पञ्चार्थभाष्य सहित पाशुपत दर्शन मूल)

द्वितीयोऽध्यायः । ६९
आह—किं दानं यजनं च साधनद्वयमेवात्रातिशब्देन विशिष्टं
कर्तव्यमिति ?। उच्यते—न । यस्मादाह—
अतितप्तं तपस्तथा ॥ १६ ॥
अतिशब्दो विशेषणे । नायान्त्याध्यात्मिकाधिभौतिकाधिदैवि-
कास्तेषां स्वशास्त्रोक्तेन क्रमेण मनसि सम्मतानां मतानाम् (?) अनुपायतः
प्रतीकारमकुर्वतां तपो निष्पद्यते । यत्र तृतीयायामात्मसंयोगान्निष्पद्यते,
तत् तप इत्यर्थः । तदा शयनार्थे कथम् ?* । तथातितापेभ्यो-
ऽतितपो निष्पद्यते तथा (न?) दानयजनाभ्यामपीति । तथाशब्दः
साधनत्रयोपसंहारार्थः । यदा ददाति तदा यजति तप्यति च ।
यदापि यजति तदा ददाति तप्यति च । यदा तप्यति तदा
ददाति यजति च । एवमादिदीक्षाप्रभृतिरस्य ब्राह्मणस्य (?) । (यदा)
एभिस्त्रिभिरुपायैर्गङ्गास्रोतोवद् धर्मस्यायोऽधर्मस्य व्ययो भवति, तदा-
तिदानादिनिष्पन्नेन प्रकृष्टेन तपसा अस्य ब्राह्मणस्य हर्षोत्पत्तिर्माहात्म्य-
लाभश्च सम्भवतीत्यर्थः ॥ १६ ॥
आह—अतिदानादिनिष्पन्नेन प्रकृष्टेन तपसास्य ब्राह्मणस्य का
गतिर्भवतीति ? । उच्यते—अभ्युदयकैवल्यव्यतिरेकेण,
अत्यागतिं गमयते ॥ १७ ॥
अत्र अतिशब्दो विशेषणे । आङ् इति मर्यादायां भवति ।
कथमध्ययनध्यानादिरहितमपि साधकं तपोऽतिगतिं गमयति 'तदभ्यासो
हरत्येनम्' इति वचनात् । अतिगतिरिति योगपर्यायः । कथं गम्यते ? ।

• Seems few words are left out.