पाशुपत सूत्र (भगवान् लकुलीश - कौण्डिन्य प्रणीत पञ्चार्थभाष्य सहित पाशुपत दर्शन मूल)

मर्यादा । तदुच्यते—उत्पाद्यानुग्राह्यातिरोभाव्यकाल्प्यविकार्यमर्यादा ।
तदन्यचोद्याधिष्ठेयत्वं च । चक्षिङ् कथने । भगवता कार्येभ्यो
भ(ग)वता रुद्रेणाचक्षितम् । भगवतो महेश्वरस्य शक्तिः सनातनी ।
तद्वियादिकार्यं कलितमित्येपोऽर्थः । तथाचोक्तं वर्णितमित्यर्थः(१)॥ ६ ॥
अत्रेद्माधिकारिकं कार्यकारणप्रकरणं परिसमाप्तमिति ।
किं नाम कामित्वं रुद्रकामित्वं च ? । एतदेव कारणे महाभाग्यम्,
आहोस्विदन्यदस्ति ? । उच्यते – अस्ति । यस्मादाह—
अमङ्गलं चात्र मङ्गलं भवति ॥ ७ ॥
अमङ्गलम् इति अत्र साधनजातमधिकुरुते। तदुद्देशेन तु मङ्गलवचन-
निर्देशं करोति । चशब्दः कारणगुणवचनोपक्षेपे द्रष्टव्यः । उप-
क्षिप्योत्तरत्र मङ्गलं प्रदक्षिणं च (अ० २, सू० ८) वक्ष्यामः। तस्मादुभयं
रुद्रे देवाश्च पितरश्च(अ० २, सू० ११) इत्युपरिष्टाद् वक्ष्यामः। 'अत्रशब्दो
मूर्त्यधिष्ठातरि मनःसंज्ञे कारणे सकले उपातिष्ठता अपसव्यसम्बन्धो
द्रष्टव्यः । मङ्गलम् इत्यत्रापिचामङ्गले वक्तव्ये मङ्गलमेव तद् वक्ष्यामः ।
तदुच्यते—अत्र अमङ्गलं नाम (यदद्वैतं?) नम्रत्वापसव्यत्वसम्बन्धो
हसिताद्यः साधनवर्गः । स त्विह कारणमूर्तिसामर्थ्यान्मङ्गलं भवति ।
शैलोदोपावनवत् । मङ्गलं साधनं धर्मनिष्पादकम् । भवति इति भूतार्थवादो
निस्संशयम् । कारणमूर्तौ क्रियमाणममङ्गलं मङ्गलं भवतीत्यर्थः ॥ ७ ॥
आह—किं नम्रत्वमपसव्यत्वं वा साधनद्वयमेवोच्यते ? । न ।
यस्मादाह—