पाशुपत सूत्र (भगवान् लकुलीश - कौण्डिन्य प्रणीत पञ्चार्थभाष्य सहित पाशुपत दर्शन मूल)

चतुर्थोऽध्यायः । ९३
परिमितेष्विति ? । उच्यते—परिमितापरिमितेष्वर्थेषु आनन्त्यशब्दः ।
तत्र तावदीश्वरस्यैकैकशः परिमितेषु तेष्वेव विभुत्वादपरिमितेषु तथा
परिमितांपरिमितेष्वर्थेषु अभिव्यक्तास्य शक्तिः । तस्य कुशलाकुशलेषु
भावेष्वानन्त्यशब्दः । यस्मादुक्तं—'न चैतास्तनवः केवलं मम इति' ।
“ तथा रुद्रः समुद्रो हि अनन्तो भास्करो नभः ।
आत्मा ब्रह्म च वाक् चैव न शक्यं भेददर्शनम् ॥
अनात्मविद्भिरध्यस्तां पङ्क्तिं योजनमायताम् ।
वेदवित् पुनते पार्थ ! नियुक्तः पङ्क्तिमूर्धनि ॥
तथाच वेदवित्पङ्क्तिमात्मवित् पुनते द्विजः ।
आनन्त्यं पुनते विद्वान् नाभा(? ना)त्वं यो न पश्यति ॥ ”
आनन्त्याय इति चतुर्थी । तस्मात् तप एतत् न तु विद्या कार्या ।
प्रकाशो नाम भावप्रकाश्यम् । न तु प्रदीपवत् । कथम् ? । योगाधि-
कृतस्य प्रदीपस्थानीयतयामानैजस्थानीयमावारकमभिभूय प्रकाशते (?) ।
चक्षुःस्थानीयया विद्यया कुशलविवेकादिकार्य माहात्म्यातिगतिप्रकाश-
प्रवृत्तिस्मृतिसायुज्यस्थित्यादिप्रकाशनं तपःकार्यमित्यर्थः । एवं च गुप्ते
ब्राह्मणे तप आनन्त्याय प्रकाशत इत्यर्थः । आह—स्वभावगुप्तत्वाद्
अतीन्द्रियात्मगतौ विद्या गोप्येति ? । तदुच्यते—अव्यक्तप्रेताद्यवस्थानै-
र्लिङ्गैर्गोप्या इत्यर्थः ॥ १ ॥
आह—कानि पुनस्तानि विद्यालिङ्गानि, यैर्गुप्तैर्विद्या गुप्ता
भवति ? । तदुच्यते—व्रतादीनि । यस्मादाह—