न्यायमञ्जरी: प्रथम भाग (आचार्य जयन्त भट्ट - पं. सूर्यनारायण शुक्ल सम्पादित, काशी संस्कृत ग्रन्थमाला)

२०२ न्यायमञ्जर्याम्
प्रतिज्ञाय जल्पं प्रवर्तयति स शब्दपुनरुक्तेनापि निगृह्यत इति, नियम्यवादिनाञ्च
निग्रहात्ततो ऽन्यस्य सम्यक्श्रवणशङ्कया पुनर्वदतो ऽपि न दोषः, अर्थाक्षिप्तकथ-
नमपि कृतनियमस्यैव दोषो नान्यस्येत्यत एव न वादे निग्रहस्थानमिदम् अपि तु
जल्पवितण्डयोरेव विजिगीषुकथयोस्तयोश्च सप्रयोजनत्वं कथान्तरत्वं च पुरा
समर्थितमेव ।
यत्तु प्रतिज्ञोद्धारणमर्थाक्षिप्तत्वात्तदनुवादश्च निगमनवचनमफलतरमिति, त-
दवयवलक्षणे विस्तरेण समाहितम्, अधिकपुनरुक्तयोस्त्वयं विस्पष्ट एव वि-
शेषः अन्यं हेतुमन्यं वा दृष्टान्तं तत्रैव साध्ये ऽभिदधदधिकवादी भवति त-
मेव हेतुं दृष्टान्तं वा पुनर्वदन् पुनरुक्तवादीति, यस्त्वेवंविधविशेषाश्रयेण परि-
गणनमघटमानमिति तदवान्तरविशेषविवक्षयैव अस