निरुक्तम् (महर्षि यास्क मुनि - निघण्टु एवं वैदिक शब्द-व्युत्पत्ति सान्वय सटीक भाष्य)
Niruktam of Maharshi Yaska with Nighantu and Hindi Commentary
महर्षि यास्क मुनि द्वारा
पृष्ठ 1262, कुल 1282 में से
संदर्भ में पढ़ेंहिन्दी निरुक्त ( ५०१ ) १२ अ० २ पा० ८ खं०
च, और कर्म कर्म को या सब कर्मों को 'प्रसीपधाति' (प्रसा-
धयतु ) सिद्ध करे, - यह हम चाहते हैं ॥
“अथ यद्०” अब जो 'विषित' व्याप्त होता है, यह
विष्णु' [११] होता है- व्याप्ति अर्थ में 'विषु' (जु०उ०)
धातु से है। अथवा प्रवेश अर्थ में 'विश' (तु०प०) धातु से है
क्योंकि-वह विभु होने से सर्वत्र प्रवेश किया हुआ होता है
अथवा व्याप्ति अर्थ में 'वि-अश' (स्वा०आ०) धातु से है।
“ तस्य० ” उस 'विष्णु' [११] की यह ऋचा है
॥ ७ ( १८) ॥
(खं० ८)
निरु०- “ इदं विष्णु र्विचक्रमे त्रेधा निदधे
पदम् । समूळ्हमस्य पांसुरे ॥” ऋ० सं० १, २,
७, २ । य० वा० सं० ५, १५ । सा० सं० छ० आ०
८, २, ५, २ । अथ० सं० ७, २६, ४ ॥
यद् इदं किञ्च तद् विक्रमते विष्णुः त्रिधा
निधत्ते पदं त्रेधा भावाय,-पृथिव्याम्, अन्तरिक्षे
दिवि, - इति शाकपूणिः ।
समारोहणे, विष्णुपदे, गयशिरसि- इति
और्णवाभः ।
समूळ्व् हमस्य 'पांसुरे' प्यायने अन्तरिक्षे ।
पदं न दृश्यते ।