मालविकाग्निमित्रम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी व्याख्या)

चतुर्थोऽङ्कः । ७५
विदूषकः—अणुणअसज्जो दाणिं होहि ।
मालविका—अज्जगोदमो एत्थ ण संसेवदि । (पुनः स्थानान्तराभि-
खी भवितुमिच्छति ।)
बकुलावलिका—(मालविकां रुद्ध्वा ।) णँ खलु कुविदा दाणिं तुमं ।
मालविका—जैँह चिरं कुविदं एव्व मं मण्णेसि, एसो पच्चा-
णेअदि कोवो ।
राजा—(उपेत्य ।)
कुप्यसि कुवलयनयने चित्रार्पितचेष्टया किमेतन्मे ।
ननु तव साक्षादयमहमनन्यसाधारणो दासः ॥ १० ॥
बकुलावलिका—जेदुँ भट्टा ।
मालविका—(आत्मगतम् ।) कँहं चित्तगदो भट्टा मए असूइदो ।
(इति सप्रणयवदनमञ्जलिं करोति ।)
(राजा मदनकातर्यं रूपयति ।)
विदूषकः—किं भवं उदासीनो विअ ।
राजा—अविश्वसनीयत्वात्सख्यास्तव ।
विदूषकः—अत्तहोदीए अअं तुह अविस्सासो ।
राजा—श्रूयताम् ।
१. अनुनयसज्ज इदानीं भव ।
२. आर्यगौतमोऽत्र न संसेवते ।
३. न खलु कुपितेदानीं त्वम् ।
४. यदि चिरं कुपितामेव मां मन्यसे, एष प्रत्यानीयते कोपः ।
५. जयतु भर्ता ।
६. कथं चित्रगतो भर्ता मयासूयितः ।
७. किं भवानुदासीन इव ।
८ तवाविश्वास