काव्यालङ्कार (आचार्य भामह - भारतीय काव्यशास्त्र एवं अलङ्कार-सिद्धान्त मूल महाग्रन्थ सटीक)

QUOTATIONS 191
स पीतवासाः प्रगृहीतशाङ्गो
मनोज्ञभीमं वपुराप कृष्णः ।
शतह्रदेन्द्रायुधवान् निशायां
संसृज्यमानः शशिनेव मेघः ॥ II—58.
निपेतुरास्यादिव तस्य दीप्ताः
शरा धनुर्मण्डलमध्यभाजः ।
जाज्वल्यमाना इव वारिधारा
दिनार्धभाजः परिवेषिणोऽर्कात् ॥ II—47
अयं पद्मासनासीनश्चक्रवाको विराजते ।
युगादौ भगवान् ब्रह्मा विनिर्मित्सुरिव प्रजाः ॥ II—55.
वनेऽथ तस्मिन् वनिताविहारिणः
प्रभिन्नदानार्द्रकटा मतङ्गजाः ।
विचित्रबर्हाभरणाश्च बर्हिणो
बभुर्दिवामलविग्रहा ग्रहाः ॥ II—63.
13. Pratīhārendurāja in Laghuvṛtti on Udbhaṭa's
Kāvyālaṅkāra
वृत्तदेवादिचरितशंसि चोत्पाद्यवस्तु च ।
कलाशास्त्राश्रयं चेति चतुर्धा भिद्यते पुनः ॥ I—17.
स सहोक्त्युपमाहेतुनिर्देशात् त्रिविधं यथा । III—17.
अयं मन्दद्युतिर्भास्वानस्तं प्रति यियासति ।
उदयः पतनायेति श्रीमतो बोधयन्नरान् ॥ III—34.
चित्रोदात्ताद्भुतार्थत्वं कथायाः स्वभिमीतता ।
शब्दानाकुकलता चेति तस्य हेतुं प्रचक्षते ॥ III—54.
14. Premachandra Tarkavāgīśa, commentary
on Kāvyādarśa
सुपां तिङां च व्युत्पत्तिं वाचां वाञ्छन्त्यलंकृतिम् ।
तदेतदाहुः सौशब्द्यं नार्थव्युत्पत्तिरीदृशी ॥ I—14.