काव्यालङ्कार (आचार्य भामह - भारतीय काव्यशास्त्र एवं अलङ्कार-सिद्धान्त मूल महाग्रन्थ सटीक)

192 BHĀMAHĀLAṄKĀRA
सैषा सर्वैव वक्रोक्तिरनयार्थो विभाव्यते ।
यत्नोऽस्यां कविना कार्यः कोऽलंकारोऽनया विना ॥ II—85.
हेतुश्च सूक्ष्मलेशौ च नालंकारतया मताः ।
समुदायाभिधेयस्य वक्रोक्त्यनभिधानतः ॥ II—86.
प्रतिज्ञाहेतुदृष्टान्तहीनं दुष्टं च नेष्यते । IV—2.
15. Ruyyaka in Alaṅkārasarvasva
शब्दानुकूलता चेति तस्य हेतून् प्रचक्षते । III—54.
16. Śāntarakshita in Tatvasaṅgraha with Kamala-
śīla's commentary. VI—17, 18 & 19 cited
as Verses 912, 913 & 914.
17. Udbhaṭa in Kāvyālaṅkāra
अपह्नुतिरभीष्टा च किंचिदन्तर्गतोपमा ।
भूतार्थापह्नवेनास्या निबन्धः क्रियते बुधैः ॥ III—21.
18. Vallabha in Subhāṣitāvali
किंशुकव्यपदेशेन तरुमारुह्य सर्वतः ।
दग्धादग्धमरण्यन्यां पश्यतीव विभावसुः ॥ II—92.
नेयं विरोति भृङ्गाली मदेन मधुरस्वरा ।
अयमाकृष्यमाणस्य कन्दर्पधनुषो ध्वनिः ॥ III—22.
19. Vāmana in Kāvyālaṁkārasūtravṛtti
सूर्याशुसंमीलितलोचनेषु
दीनेषु पद्मानिलनिर्मदेषु ।
साध्व्यः स्वगेहेष्विव भर्तृहीनाः
केका विनेशुः शिखिनां मुखेषु ॥ II—46.
20. Viśveśvarapaṇḍita in Alaṅkārakaustubha.
यत्र तेनैव तस्य स्यादुपमानोपमेयता ।
असादृश्यविवक्षातो वदन्ति तमनन्वयम् ॥ III—45.