काव्यालङ्कार (आचार्य भामह - भारतीय काव्यशास्त्र एवं अलङ्कार-सिद्धान्त मूल महाग्रन्थ सटीक)

188 BHĀMAHĀLAṄKĀRA
5. Daṇḍin in Kāvyādarśa
हिमापहामित्रधरैर्व्याप्तं व्योमाभिनन्दति । I—41.
अद्य या मम गोविन्द जाता त्वयि गृहागते ।
कालेनैषा भवेत्प्रीतिस्तवैवागमनात् पुनः ॥ III—5.
अपार्थं व्यर्थमेकार्थं ससंशयमपक्रमम् ।
शब्दहीनं यतिभ्रष्टं भिन्नवृत्तं विसन्धिकम् ॥ IV—1.
देशकालकलालोकन्यायागमविरोधि च । IV—2.
समुदायार्थशून्यं यत्तदपार्थमितीष्यते । IV—8.
6. Hemachandra in Kāvyānuśāsana
अहं त्वां यदि नेक्षेय क्षणमप्युत्सुका ततः ।
इयदेवास्तवतोऽन्येन किमुक्तेनाप्रियेण ते ॥ II—69.
गतोऽस्तमर्को भातीन्दुर्यान्ति वासाय पक्षिणः ।
इत्येवमादि किं काव्यं वार्तामेनां प्रचक्षते ॥ II—87.
नेयं विरौति भृङ्गाली मदेन मुखरा मुहुः ।
अयमाकृष्यमाणस्य कन्दर्पधनुषो ध्वनिः ॥ III—22.
स एकत्रीणि जयति जगन्ति कुसुमायुधः ।
हरतापि तनुं यस्य शंभुना न हृतं बलम् ॥ III—24.
7. Hemachandra in Kāvyānuśāsanatīkā
सैषा सर्वैव वक्रोक्तिरनयार्थो विभाव्यते ।
यत्नोऽस्यां कविना कार्यः कोऽलंकारोऽनया विना ॥ II—85.
व्यालवन्तो दुरारोहा रत्नवन्तः फलान्विताः ।
विषमा भूभृतस्तेभ्यो भयमाशु प्रमादिनाम् । IV—19.
न स शब्दो न तद्वाच्यं न स न्यायो न सा कला ।
जायते यन्न काव्याङ्गमहो भारो गुरुः कवेः ॥ V—4.