काव्यालङ्कार (आचार्य भामह - भारतीय काव्यशास्त्र एवं अलङ्कार-सिद्धान्त मूल महाग्रन्थ सटीक)

QUOTATIONS 187
स एकस्त्रीणि जयति जगन्ति कुसुमायुधः ।
हरतापि तनुं यस्य शंभुना न हृतं बलम् ॥ III—24.
अधिकारादपेतस्य वस्तुनोऽन्यस्य या स्तुतिः ।
अप्रस्तुतप्रशंसा सा त्रिविधा परिकीर्तिता ॥ III—29.
अयं मन्दद्युतिर्भास्वानस्तं प्रति यियासति ।
उदयः पतनायेति श्रीमतो बोधयन्नरान् ॥ III—34.
उपमानेन तत्त्वं च भेदं च वदतः पुनः ।
ससंदेहं वचः स्तुत्यै ससंदेहं विदुर्बुधा ॥ III—43.
तुल्योदयावसानत्वादृतेऽस्तं प्रति भास्वति ।
वासाय वासरः क्लान्तो विशतीव तमोगुहाम् ॥ III—48.
स्वादुकाव्यरसोन्मिश्रं वाक्यार्थमुपयुञ्जते ।
प्रथमालीढमधवः पिबन्ति कटु भेषजम् ॥ V—3.
2. Ānandavardhana in Dhvanyāloka
(N. S. P. Edn.)
सैषा सर्वत्र वक्रोक्तिरनयार्थो विभाव्यते ।
यत्नोऽस्यां कविना कार्यः कोऽलंकारोऽनया विना ॥ II—85.
3. Appayya Dīkshita in Chitramīmāṁsā
(N. S. P. Edn.)
अद्य या मम गोविन्द जाता त्वयि गृहागते ।
कालेनैषा भवेत्प्रीतिस्तवैवागमनात्पुनः ॥ III—5.
यत्र तेनैव तस्य स्यादुपमानोपमेयता ।
असादृश्यविवक्षातो वदन्ति तमनन्वयम् ॥ III—45.
4. Bhoja in Sarasvatīkaṇṭhābharaṇa
असितर्तितुगद्रिच्छित् खःक्षितां पतिरद्विदृक् ।
अमिद्भिः शुभ्रदृग्वृष्टैर्द्विषो जेघ्नीयिष्ट वः ॥ I—46.
किंशुकव्यपदेशेन तरुमारुह्य सर्वतः ।
दग्धादग्धमरण् यानां पश्यतीव विभावसुः ॥ II—92.