गदनिग्रह (आचार्य सोढल - कायचिकित्सा एवं रोग-विनिश्चय सटीक)

५४ आयुर्वेदौयग्रन्थमाला । [तैलाधिका
एषां भागान् समान् कृत्वा पक्त्वा तोये चतुर्गुणे ।
तुर्यभागावशेषं तु गर्मे चैनं समावपेत् ॥ २५९ ॥
हरेणुका पद्मकं च हयगन्धा तथैव च ।
वेतसं चोरकं कुष्ठं देवदारु नखत्वचम् ॥ २६० ॥
शतपुष्पा पुण्डरीकं मांसी मधुकमेव च ।
एभिरक्षसमैः कल्कैः कषायेनाथ पेषितैः ॥ २६१ ॥
दधिशुक्तारनालानामाढकाढकमावपेत् ।
क्षीराढकसमायुक्तं तैलप्रस्थं विपाचयेत् ॥ २६२ ॥
तदभ्यङ्गे प्रशंसन्ति तैलं दाहनिवारणम् ।
वातपित्तोद्भवं क्षिप्रं ज्वरमेतन्नियच्छति ॥ २६३ ॥
सप्रलापं सतृष्णं च तालुशोषमथ भ्रमम् ।
ग्रहोपसृष्टं बालं च रक्तसंदूषिताश्च ये ॥ २६४ ॥
एत्तैलं प्रशमयेल्लाक्षादिकमिति स्मृतम् ।
ज्वरे लघुलाक्षादितैलम् ।
लाक्षारसं समादाय तैलप्रस्थाच्चतुर्गुणम् । ॥ २६५ ॥
मस्तुनश्चाढकं दद्याद्द्रव्यैरेभिश्च कार्षिकैः ।
मधुकेन हरिद्राभ्यां मुस्तेन सह मूर्वया ॥ २६६ ॥
रास्नया कटुरोहिण्या चन्दनेनाश्वगन्धया ।
शताह्वया च कुष्ठेन हरेण्वा देवदारुणा ॥ २६७ ॥
मञ्जिष्ठापद्मकोशीरबलामांसीभिरेव च ।
तत्सिद्धमथ पूतं च स्थापयेद्भाजने शुभे ॥ २६८ ॥
जीर्णज्वरपरीतानां श्वासकासार्त्तिनां तथा ।
गर्भिणीनां च नारीणां बालानां शुष्यतामपि ॥२६९॥
क्षीणानां शोषिणां चाथ तैलं लाक्षादिकं हितम् ।
विषमज्वरमोक्षार्थं सर्वज्वरग्रहापहम् ॥ २७० ॥