धम्मपद (पालि मूल, संस्कृत छाया एवं हिन्दी अनुवाद)

१०२ ] धम्मपदं [ १७।४
आळवी ( अग्गाळव चैत्य ) कोई भिक्षु
२२२-यो वे उप्पतितं कोधं रथं भन्तं 'व धारये ।
तमहं सारथिं ब्रूमि, रस्मिग्गाहो इतरो जनो ॥२॥
( यो वै उत्पतितं क्रोधं रथं भ्रान्तमिव धारयेत् ।
तमहं सारथिं ब्रवीमि, रश्मिग्राह इतरो जनः ॥२॥ )
अनुवाद—जो चढ़े क्रोधको भ्रमण करते रथकी भाँति पकड़ ले,
उसे मैं सारथी कहता हूँ, दूसरे लोग लगाम पकड़नेवाले
( मात्र ) हैं ।
राजगृह ( वेणुवन ) उत्तरा ( उपासिका )
२२३-अक्कोधेन जिने कोधं असाधुं साधुना जिने ।
जिने कदरियं दानेन सच्चेन अलिकवादिनं ॥३॥
( अक्रोधेन जयेत् क्रोधं, असाधुं साधुना जयेत् ।
जयेत् कदर्यं दानेन सत्येनाऽलीकवादिनम् ॥३॥ )
अनुवाद—अक्रोधसे क्रोधको जीते, असाधुको साधु (=भलाई ) से
जीते, कृपणको दानसे जीते, झूठ बोलनेवालेको सत्यसे
( जीते ) ।
जेतवन महामोग्गलान ( थेर )
२२४-सच्चं भणे न कुज्झेय्य, दज्जा'प्पस्मिम्पि याचितो ।
एतेहि तीहि ठानेहि गच्छे देवान सन्तिके ॥४॥
( सत्यं भणेत् न क्रुध्येत्, दद्यादल्पेऽपि याचितः ।
एतैस्त्रिभिः स्थानैः गच्छेद् देवानामान्तके ॥४॥ )