भक्त नरसिंह मेहता: जीवन एवं पद (वैष्णव जन तो तेने कहिये - गुजराती से हिन्दी रूपान्तरण)

'ते ज हुं', 'ते ज हुं' शब्द बोले
शामनां चरणमां इच्छु धुं मरण रे
अहिया कोई नथी कृष्ण तोले- १
श्याम - शोभा घणी, बुध्दी ना शके कळी
अनंत ओच्छवमां पंथ भूली
जड अते चैतन रस करी जाणवो
पकडी प्रेमे सजीवंत मूळी - २
जळहळ ज्योत उद्योत रवि कोटिमां
हेमनी कोर ज्यां निसरे तोलो
सच्चितानंद आनंद क्रीडा करें
सोनानां पारणा मांह्य झुले- ३
बत्ती विण, तेल विण, सूत्र विण जो वळी
अचळ झळके सदा अनंत दीवो
नेत्र विण निरखवो, रूप विण परखवो
वण जिह्वाए रस सरस पीवो- ४
अकल अविनाशी ए नव ज जाए कल्पे
अरध- उरधनी मांह्य माहाले
नरसिंयारो स्वामी, सकळ व्यापी रहयो
प्रेमनां तंतमां संत झाले- ५
(पहा ना, आकाशांत (हृदयांत) कोण फिरत आहे ? मीच तो मीच तो असे म्हणत आहे .
कृष्णाच्या चरणांशी मरावे अशी माझी इच्छा आहे. कृष्णाच्या तुलनेत इथे कोणी नाही (१)
बुध्दीला आकलन होणार नाही, अशी कृष्णाची शोभा (महती) आहे. अगणित समारंभांत
(ईश्वरानिमित्त) मार्ग विसरली आहे (बुध्दी) जड आणि चैतन्य यांचा एकरस करून (कृष्णाची
महती) जाणावी. प्रेमाने, ही संजीवन मुळी — (कृष्ण) पकड- (३) कोटी सूर्याचे तेज तिथे
झगमगत आहे. (परब्रम्हांत) जिथे ज्योत झाली आहे, परब्रम्ह कृष्णरूपाने अवतरल्यावर
सोन्याची कांति बाहेर आली आहे. बरोबरी करायला सोन्याच्या पाळण्यांत झोके घेण्याची
आनंदपूर्ण क्रीडा, सच्चितानंद करीत आहे. बत्तीशिवाय, तेलाशिवाय, वाती शिवाय पहा तर
खरं, अविरत, अचल, अग्नीचा दिवा कसा झगमगतो आहे डोळ्यांशिवाय पहावा, रूपाशिवाय
ओळखावा आणि याचा रसास्वाद जिभेशिवाय घ्यावा(४) हा अचल, अविनाशी कळला
जाणार नाही. हा वर (इकडे) खाली (तिकडे) आणि त्यांच्या मध्ये, मजा करीत आहे. नरसिंहाचा