भक्त नरसिंह मेहता: जीवन एवं पद (वैष्णव जन तो तेने कहिये - गुजराती से हिन्दी रूपान्तरण)

आख्यान मूलक काव्य 33
तर कलंकित आहे.
व्यतिरेक अलंकाराने, नायिकेचे सौदर्य वर्णन करायचा कवीचा प्रयल आहे. ८-९-१०
'चातुरी ' गीते मीलना नंतरचा शृंगार रेखाटत आहेत. या गीतांत क्वचित् मधेच कवी व्यक्तिशः
भाग घेऊन आत्मलक्षी पद्धतीने वर्णन करीत आहे.
" पासे रहीने पेखियो अनुभवे रस जेह
जेहवी लीला नयणे दीठी, मे मुख गायो तेह (१)
दीवी माहेर करे दीधी, नररैया निघ जोई
विलास गोकुळ नाथनो भूतने गाजे सोई (२)
वळी अघडी करी करुणा आपियां करताळ
हुं सुखे लागे गान करना, प्रसन्न थया गोपाळ (३)
भामनी मोहे भळई गयो जेम सागर मोहे रतन
माहारस मांहे झीलीयो प्रभुजी थया रे प्रसन्न (४)
भाव जणावे नयनमां ते उपजे मनमांही
माननी रुपी ते मनावे हुं दूती थईते तांहि (५)
(जवळ राहून ज्याचा रस मी अनुभवून पाहिला आणि जी क्रीडा मी डोळ्यांनी पाहिली,
तीच मी वर्णन करतं आहे (२) नरसिंहानी दिवटी धरली आणि भूतलावर सर्व प्रसिद्ध असलेला
गोकुळनाथा (कृष्ण) चा विलास स्वतःच्या डोळ्यांनी पाहिला (३) हाताने ताल दिला तर
माझ्यावर पुरी करुणा केलीच नाही. मी मजेने गाणे म्हणूं लागलो. तर गोपाळ प्रसन्न झाले (४)
गोपीच्या मध्ये मी मिसळून गेलो, जसे समुद्रांत रत्न, आणि महारास क्रीडेंत मी सामावलो तेव्हा
प्रभूजी प्रसन्न झाले (५) मनांत येणारे भाव नेत्रांत दाखवले. मानिनी रुसली, त्यावेळी, तिची
समजूत घालायला मी दुती (मध्यस्थ) झालो.)
याच चातुरी गीतांत, शंकराच्या कृपेने दिव्यचक्षू मिळाले आणि भावजयीच्या कठोर
बोलण्याचे निमित्त होऊन, नरसिंह श्री कृष्णाचे गान (काव्य) करूं लागले - ही हकिकत दिली
आहे.
रास शरदनां पदो - राससहस्रपदी
(शरद पौर्णिमेची, रास क्रीडा पदें)
नरसिंहाच्या नावावर खपवलेल्या गोविंदगमन काव्यांत 'ते नरसईये गाई रे विविध
विलासमारे, नाम तेणुं सहस्त्रपदनो रास (विविध विलासांचीं नरसिंहानी काव्यें लिहिलीं, त्यांचें
नाव सहस्रपदांची सास क्रिडा .)