युक्तिकल्पतरु (महाराज भोज - नौका-निर्माण, जलयान-विज्ञान, शस्त्र, दुर्ग एवं राजधर्म सटीक)

वज्रादियुक्तिः । ८१
न पद्मरागस्य महागुणस्य ;
भर्त्तारमापत् समुपैति काचित् ॥ ६२ ॥
दोषोपसर्ग-प्रभवाश्च ये ते,
नोपद्रवास्तं समभिद्रवन्ति ।
गुणैः समृद्धैः सकलैरुपेतम् ;
यः पद्मरागं प्रयतो विभर्त्ति ॥ ६३ ॥
वालार्क-करसंस्पर्शाद् यः शिखां लोहिताम्बमेत् (१६) ।
रञ्जयेदाश्रमञ्चापि स महा गुण उच्यते ॥ ६४ ॥
दुग्धे शतगुणे क्षिप्ता रञ्जयेद् स समन्ततः ।
वमेच्छिखां लोहिताम्बा पद्मरागः स उत्तमः ॥ ६५ ॥
अन्धकारे महाघोरे यो न्यस्तः सन् महामणिः ।
प्रकाशयति सूर्याभः स श्रेष्ठः पद्मरागकः ॥ ६६ ॥
पद्मकोषे तु यन्न्यस्तं विकाशयति तत्क्षणात् ।
पद्मरागवरो ह्येषः देवानामपि दुर्लभः ॥ ६७ ॥
सर्वारिष्ट-प्रशमनाः सर्व्वसम्पत्ति-दायकाः ।
चत्वारस्तु मयोद्दिष्टा गुणिनश्च यथोत्तरम् ॥ ६८ ॥
यो मणिर्द्दृश्यते दूराद् ज्वलदग्निसमच्छविः ।
वंश-कान्तिः स विज्ञेयः सर्व्वसम्पत्ति-दायकः ॥ ६६ ॥
पञ्चसप्त-नव विंशतिः राग-सकलः खलु (स्वर्णं) वस्त्रे ।
वर्ज्जयेद्धमति वा करजालं उत्तरोत्तर-महागुणिनस्ते ॥ १०० ॥
नीलौरसं दुग्धरसं जलञ्च,
ये रञ्जयन्ति द्विशतं प्रमाणम् ।
ते ते यथा पूर्व्वमति प्रशस्ताः ;
सौभाग्यसम्पत्ति-विधान-दायकाः ॥ १ ॥
( १६ ) लोहिताम्बसेत् (च्छुसेत्) इति (क) पुस्तक पाठः ।