विक्रमोर्वशीयम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

द्वितीयोऽङ्कः । ४९
चित्रलेखा—(उर्वशीमुपेत्य ।) हला, इदो एहि । णिमुक्तर-
भीषणं मअणं पेक्खिअ पिअदमस्स दं दंसिदिं संजुत्ता ।
उर्वशी—(तिरस्करिणीमपनीय ।) अयि अवणत्थिदे, लहु णञ्च
तुए परित्तत्ताम्हि ।
चित्रलेखा—(सस्मितम् ।) एंदम्मि मुहुत्ते जाणिस्सामो को क
संठिस्सदि त्ति । आआरं दाव पडिवज्ज ।
उर्वशी—(साध्वसकम्पमुपगम्य सव्रीडम् ।) जेदु जेदु महाराओ ।
राजा—(सहर्षम् ।) सुन्दरि,
मया नाम जिन यम्य त्वयाद्य समुदीर्यते ।
जयशब्दः सहस्राक्षादागतः पुरषा तरम् ॥ १६ ॥
(हस्ते गृहीत्वा चासने उपवेशयति ।)
१ सखि, इत एहि । निवृत्ततर भीषणं मदनं प्रेक्ष्य प्रियतमस्य ते
दर्शने मयुक्ता ।
२ अयि अनवस्थिते, लघ्वत्र यथा परित्यक्तास्मि ।
३ एतस्मिन्मुहूर्ते ज्ञास्यामः कः क स्थास्यतीति । आचारं तावत्
निरूपय ।
४ जयतु जयतु महाराजः ।
चित्रलेखा । सखि इत एहि । निवृत्ततर भीषणं मदनं प्रेक्ष्य प्रिय-
तमस्य ते दर्शने संयुक्ता । दृश्यतामिति शेषः । निवृत्ततरं मदनं न प्रेक्ष्य तदर्थं दर्शने
संयुक्ता इति कश्चित् ॥ उर्वशी । अयि अनवस्थिते लघवत्र त्वया परित्य-
क्तास्मि ॥ चित्रलेखा । एतस्मिन्मुहूर्ते ज्ञास्यामः कः क स्थास्यतीति । आचारं
तावत् प्रतिपद्यस्व ॥ उर्वशी । जयतु जयतु महाराजः । (पाणिग्रहणं चिकीर्षुः सहर्ष
तं वदाम्यु । जयतु जयतु महाराजः ॥ मया नामेति । जिन गेषु मया
येन भाजनं वचनान्तरेण सहस्राक्षात् त्वत्पूर्वस्य
इन्द्रस्य आगतः प्रसादात् त्वया समुदीर्यते विज्ञाप्यते इति । अद्य
च जयतु राजन् स्वागतं पुरषा न्तरम् इत्य नमुत्सरोत्तरं वाक्येय
शक्र वने न तस्योद्भूतं जयतीत्यायु । यथैवं रूपं स्यादुक्तं लिङ्गम् ॥१६॥