विक्रमोर्वशीयम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

प्रथमोऽङ्कः। १७
चित्रलेखा—सहि उव्वसि, थीभदा भव । अवण्णन्तुर
क्खिणा महाराएण पहिन्दा कत्तुं दे त्तिदसपरिपन्थिणो हणन्ता
दाणवा ।
उर्वशी—(चक्खूणि उम्मीलिअ ।) १किं पहावदंसिणा गहिं गओ सो
सुरासुरहंत्ति ।
चित्रलेखा—ण महिदंतेण । यदि दगणिज्जाणुग्गहक कान्तरेण
पुरूरवरोण ।
उर्वशी—(राजानमवलोक्य । आत्मगतम् ।) उपकिदं खलु दणु-
व्वेग्गम्भेण ।
राजा—(उर्वशीं विलोक्य । आत्मगतम् ।) स्थाने खलु नारायण-
मृषिविशेषमपश्याद्शृङ्गारसंभावितां विस्मय प्रीतिनं दृषा कान्-
रस इति । अथवा किमपम्वितं मृषिविशेषेति । कुतः ।
१ सखि उर्वशी ! विश्वस्ता भव । अशङ्कनीयाः क्ष्मा नराः
एताः खलु तं त्रिदशपरिपन्थिनो हता ॥ दानवाः ।
२ किं प्रभावदर्शना नाऽहङ्कृतः सुरपत्तिरिथ ।
३ न मघवता । इदं महदणुप्राणकेन राजर्षिणा पुरूरवसा ।
४ अनुपकृता राजर्षिणा कृतैवाऽहम् ।