विक्रमोर्वशीयम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

प्रथमोऽङ्कः । १५
एस कञ्चिदुब्बिद्धणो व्व अत्तणो सदिसं सोहग्गं वहो दीसदि ।
० एसो अस्सिदो पडिणिउत्तिस्सदि त्ति तक्केमि ।
( इति सूतोऽभिहितमवधार्य स्थितः । )
( ततः प्रविशति रथेन राजा सूतश्च । मदनावस्थोर्वशी चित्रलेखा
तन्निगूढमवलोकयन्तौ च । )
चित्रलेखा—सहि, समस्सस समस्सस ।
राजा—सुन्दरि, समाश्वसिहि ।
गतं भयं भीरु सुरारिसम्भवं
त्रिलोकरक्षी महिमा हि वज्रिणः ।
तदेतदुन्मीलय चक्षुरायतं
निवारिता मारुतेनेव पङ्कजम् ॥ ६ ॥
चित्रलेखा—अम्महे, कहं उस्ससिदमत्तमाविदीविदन्ती
अज्ज वि एसा सण्णं ण पडिवज्जदि ।
राजा—बलवदत्र तं गात्री परित्रस्ता । तथा हि ।
न दारुयुगदण्डेन सुरम्या गृह्यते हृदयकम्पः ।
कुचपृष्ठगता मध्यं परिणाहवती पयोधरयोः ॥ ७ ॥
एष साम्प्रतं यथा दृश्यत । पश्चाद्गत्य प्रतिनिर्वर्तिष्यत इति
तर्कयामि ॥
१ नहि समाधौ समार्था ।
२ मे अयं । भयम् सुरारिसम्भवम् भयेनायता चक्षुर्न न
भ ०
४ ० ५ ० ६ ० । दर्शयत ०तो दर्शित
७ ० १५ ० २ इवेति वज्रम्
भीरु चित्रलेखा ? । ५ । । ५ । । गतमिति ।
दु० ॥ । १५ ० ४ ० मर्था । ३ विवस्वी ।
१५ ० १८ । निवारिता व्यावृता नौरिव भारथ
। सम्प्रत्यस्याः । ८ ४ यस्य कविकमनीयमुरोजयोर्विषे
० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ०