विक्रमोर्वशीयम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

११० विक्रमोर्वशीये
(तथैव प्रतिशब्दं शृणोति । आकर्ण्य सहर्षम् ।) कथं यथाक्रमं दृष्टे-
त्याह । भवतु । अन्वेषयामि । (दिशोऽवलोक्य सखेदम् ।) अय ममवै
वायं कन्दरान्तरविसर्पी प्रतिशब्दः । (इति मूच्छेति ।) उत्थायोद्विग्नस्य
सविषादम् ।) अहह, श्रान्तोऽस्मि । यावदस्या गिरिनद्यास्तीरे तर-
ङ्गवातमासेविष्ये । (द्विपदिकया परिक्रम्यावलोक्य च।) इमां नवाम्बु-
कलुषां स्रोतोवहां पश्यता मया रतिम्पलभ्यते । कुतः ।
तरङ्गमूभङ्गा क्षुभितविहगश्रेणिरशना
विकर्षन्ती फेनं वसनमिव संरम्भशिथिलम् ।
पदानिद्धं यान्ती स्खलितमभिसन्धाय बहुशो
नदीभावेनेयं ध्रुवमसहना सा परिणता ॥ ५२ ॥
भवतु । प्रसादयामि तावदेनाम् ।
(अनन्तरे कुटिला ।)
पसीअ विअअणं सुन्दरी पणए
रुट्ठिआकरणणिद्दंसणए णार ।
सुरसरितीरसमूसुअगणए
जाउज्झङ्कारए णए ॥ ५३ ॥
१ "प्रसीद विजने म(यि) सुन्दरि प्रणय-
रुष्टिताकारणनिदर्शनक नया ।
सुरसरितीरमनुसमुत्सुका
यातोर्ध्वङ्कारिता नदी ॥"
१ भ्रूभङ्गः अ य प्र । २ । १२ - १ आक्रन्दः । अत एव न २१
इत्य ॥ १० तरङ्गमूभङ्गनि । अ व ५ २ । ५७१ ६ ५० नाहसा सार्थङ्क
क्र ५ र सु २ । १ न अ न अन्यतरैक वद न स न । तथा
सुरसरित्-वन बहु दु ? ० १ न अह पा यस रेष त प स न ? त व
रु ष्ट रु ( । ३१ न ३६ १ ? न- न ३० अ न १६ इत्य भयतो व न ।
इत्यस्मिन् पूर्ववत्कुटिलया गम् ? व ? विषु दू ? १ न ॥ ५२॥ इति र्इ व
कृत्वा दिशो भ्रष्टाद्—पसीदार्थम् । प्रसीद विजनस्थ-सुन्दरि प्रणय रुष्टितादर्शनम