उपदेशसाहस्री (आदि शङ्कराचार्य - गद्य व पद्य भाग)

परिसंख्यानप्रकरणम् ॥ ३ ॥
CHAPTER III
REITERATION AND REFLECTION¹
मुमुक्षूणां उपात्तपुण्यापुण्यक्षपणपराणां अपूर्वानुपचयार्थिनां
परिसंख्यानमिदमुच्यते । अविद्याहेतवो दोषाः वाङ्मनःकाय-
प्रवृत्तिहेतवः, प्रवृत्तेश्च इष्टानिष्टमिश्रफलानि कर्माणि उपचीयन्ते,
इति तन्मोक्षार्थम् ॥ ११२ ॥
112. This method of repetition is described for those
who aspire after supreme tranquillity of the mind by
destroying accumulatad sins and virtues and refraining
from accumulating new ones. Ignorance causes
defects.² Defects produce efforts of the body, mind and
speech. And through these efforts are accumulated
actions having desirable, undesirable and mixed results.
(This method is described here) so that there may be a
cessation of all these.
तत्र शब्दस्पर्शरूपरसगन्धानां विषयाणां श्रोत्रादिग्राह्यत्वात्
स्वात्मनि परेषु वा विज्ञानाभावः, तेषामेव परिणतानां यथा
¹ See Sankaracharya's Vâkyavritti 49.
² Desire and aversion.