तिरुक्कुरळ् (सन्त तिरुवल्लुवर - तमिल वेद / उत्तरवेद: धर्म, अर्थ एवं काम सविस्तार हिन्दी भाषान्तर)

264 திருக்குறள் அதிகாரம் 119.
119. பசப்புறு பருவரல்
1181, நயந்தவர்க்கு நல்காமை நேர்ந்தேன் பசந்தான்
பண்பியார்க்கு உரைக்கோ பிற.
1182. அவர்தந்தார் என்னும் தகையால் இவர்தந்துஎன்
மேனிமேல் ஊரும் பசப்பு
1183. சாயலும் நாணும் அவர்கொண்டார் கைம்மாறா
நோயும் பசலையும் தந்து.
1184. உள்ளுவன் மன்யான் உரைப்பது அவர்திறமால்
கள்ளம் பிறவோ பசப்பு.
1185. உவகைகாண்எம் காதலர் செல்வார் இவக்காண்என்
மேனி பசப்புஊர் வது.
1186. விளக்குஅற்றம் பார்க்கும் இருளேபோல் கொண்கன்
முயக்குஅற்றம் பார்க்கும் பசப்பு
1187. புல்லிக் கிடந்தேன் புடைபெயர்ந்தேன், அவ்வளவில்
அள்ளிக்கொள் வற்றே பசப்பு.
1188. பசந்தாள் இவள்என்பது அல்லால் இவளைத்
துறந்தார் அவர்என்பார் இல்.
1189. பசக்கமன் பட்டாங்குஎன் மேனி நயப்பித்தார்
நன்னிலையர் ஆவர் எனின்,
1190. பசப்புஈனப் பேர்பெறுதல நன்றே நயப்பித்தார்
நல்காமை தூற்றார் எனின்,