तिरुक्कुरळ् (सन्त तिरुवल्लुवर - तमिल वेद / उत्तरवेद: धर्म, अर्थ एवं काम सविस्तार हिन्दी भाषान्तर)

238 திருக்குறள் அதிகாரம் 107.
107. இரவச்சம்
1061. கரவாது உவந்துஈயும் கண்ணன்னார் கண்ணும்
இரவாமை கோடி உறும்.
1062. இரந்தும் உயிர்வாழ்தல் வேண்டின் பரந்து
கெடுக உலகியற்றி யான்.
1063. இன்மை இடும்பை இரந்துதீர் வாம்என்னும்
வன்மையின் வன்பாட்டது இல்.
1064. இடமெல்லாம் கொள்ளாத தகைத்தே இடம்இல்லாக்
காலும் இரவுஒல்லாச் சால்பு
1065. தெண்ணீர அடுபுற்கை ஆயினும் தாள்தந்தது
உண்ணலின் ஊங்குஇனியது இல்
1066. ஆவிற்கு நீர்என்று இரப்பினும் நாவிற்கு
இரவின் இளிவந்தது இல்
1067. இரப்பன் இரப்பாரை எல்லாம் இரப்பின்
கரப்பார் இரவன்மின் என்று.
1068 இரவுஎன்னும் ஏமாப்புஇல் தோணி கரவுஎன்னும்
பார் தாக்கப் பககு விடும்
1069. இரவுஉள்ள உள்ளம் உருகும் கரவுஉள்ள,
உள்ளதூஉம் இன்றிக் கெடும்.
1070. கரப்பவர்க்கு யாங்குஒளிக்கும் கொல்லோ இரப்பவா
சொல்லாடப் போஒம் உயிர்.