तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

श्लोक ४ ] द्वितीयमाह्निकम् । ५
रुज्जूनायातशक्तिपातान्प्रत्येव किंचन ब्रूमः—तेषां
ह्येवमुपायमन्तरेण न कदाचिदप्युपेयप्राप्तिर्भवेत् इत्ये-
वमुक्तम्, यद्वक्ष्यति
'नानिर्मलचितः पुंसोऽनुग्रहस्त्वनुपायकः ।'
इति ॥ ३ ॥
ननु यद्येवं तर्हि अल्प एव कश्चिदुपायोंशः समुप-
दिश्यतां येनोपदेश्यजनस्य सुखमेव उपेयप्राप्तिः
स्यात्, किं बह्वायासदायिभिरन्यैरुपायैः? इत्याशंक्याह
यच्चतुर्धोदितं रूपं
विज्ञानस्य विभोरसौ ।
स्वभाव एव मन्तव्यः
स हि नित्योदितो विभुः ॥४॥
यच्चतुर्धा-अनुपायादिभेदेन विज्ञानस्य रूपमुक्तं
तद्विभोः परमेश्वरस्यैव स्वातन्त्र्यं ज्ञेयम्, स एव हि
स्वस्वातन्त्र्यादतिनिर्हासतारतम्यादियोगाद्विचित्रेणो-
पदेश्यजनात्मना प्रस्फुरन् तदनुसारमेव तत्तदुपाय-
पं० ६ क० ख० पु० समुद्दिश्यतामिति पाठः ।
पं० १२ ग० पु० स हि संविन्मयः प्रभुरिति पाठः ।
पं० १५ क० पु० स्वातन्त्र्यात्तारतम्येति पाठः ।