तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

३०६ श्रीतन्त्रालोकः ।
बोधेन यत्किंचित् उत्तानमेव अन्यथा उच्यते,
तान्प्रति अप्रस्तुतप्रशंसया उपहसितुमाह
भावव्रात ? हठाज्जनस्य हृदया-
न्याक्रम्य यन्नर्तयन्
भङ्गीभिर्विविधाभिरात्महृदयं
प्रच्छाद्य संक्रीडसे ।
यस्त्वामाह जडं जडः सहृदयं-
मन्यत्वदुःशिक्षितो
मन्येऽमुष्य जडात्मता स्तुतिपदं
त्वत्साम्यसंभावनात् ॥३३२॥
हे भावव्रात-नीलाद्यर्थ ? आत्मनो हृदयं तेन
आत्मतथ्यं रूपं गोपयित्वा जनस्य सर्वस्यैव वादिनो
हृदयानि आशयान् बलात्कारेण आक्रम्य
‘अद्यास्मानसत: करिष्यति सतः किं नु द्विधा वाप्ययं
किं स्थास्नुनुत नश्वरानुत मिथोभिन्नानभिन्नानुत ।
इत्थं सद्गदनावलोकनपरैर्भावैर्जगद्गर्तिभि-
र्मन्ये मौननिरुद्धमानहृदयैर्दुःखेन तैः स्थीयते ॥’
पं० ७ ग० पु० सहृदयमन्योऽत्र दुःशिक्षित इति पाठः ।
पं० १७ ग० पु० दुःखमतः स्थीयते इति पाठः ।