तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

२३० श्रीतन्त्रालोकः
सर्वदिक्षु भवा स्थावरजङ्गमात्मकजगद्रूपत्वात् चित्र-
स्वभावा इति यावत् , तदपि अमृतात्मिका नित्या,
अत एव आद्यन्तोपरता, अनित्ये हि आद्यन्तौ
भवतः, अत एव साध्वी - अनित्यत्वादिदोषकालुष्य-
रहिता इत्यर्थः, एवं-विधा च एषा शक्तिमतः परमे-
श्वरस्य मूर्तित्वेन उपचर्यते - गौण्या वृत्त्या तद्रूपतया
अभिधीयत इत्यर्थः ॥२०२॥२०३॥२०४॥
ननु उपचारे मुख्यार्थबाधादिना त्रितयेन अवश्य-
भाव्यं, तच्चात्र किमस्ति न वा ? इत्याशङ्क्याह
तथोपचारस्यात्रैत-
न्निमित्तं सप्रयोजनम् ।
निमित्तम् इति कारणम्, तद्वशादेव हि उपचारो
भवेत् इति भावः । तत्र शक्तेः शक्तिमद्रूपत्वाभिधाने
बाधितस्तावत् मुख्योऽर्थः, संबन्धश्च तयोरुपायो-
पेयभावः ॥
तदाह
तन्मुखा स्फुटता धर्मि-
ण्याशु तन्मयतास्थितिः ॥१०५॥
पं० १३ क० पु० शक्तिमद्रूपत्वाभिमाने इति, ख० पु० रूपत्वाभिमानेनेति पाठः ।