तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

श्लोकः ५८ ] प्रथमाह्निकम् । ९७
च भवति । न चैवंरूपत्वं प्रमातुर्येन प्रमाणपरिच्छेद्यः
स्यात्, स हि अर्थपरिच्छेदादौ प्रवृत्तः स्वप्रकाश-
रूपत्वान्न प्रकाशाद्भिन्नो, नापीदन्ताविमृश्यः - अहं-
प्रत्यवमर्शमयत्वात्, स च यदि प्रमाणप्रमेयः स्यात्
तत्रापि प्रमितिक्रियायां प्रमात्रा अपरेण भाव्यं, तत्रा-
प्यन्येन इत्यनवस्थानं स्यात्, तस्मान्नात्र प्रमा-
णस्य प्रवृत्तौ काचिदुपपत्तिः । यस्तु भावनोपदेशादौ
'सकृद्विभातोऽयमात्मा प्रमाता' इत्यादिरिदन्तया
व्यवहारः स न वास्तवः - तत्र तस्य साक्षादप्रतीतेः,
अहन्ताव्यवधानेन हि तत्रासौ प्रतीयते इत्यास्ताम्,
एतद्धि पदे पदे वितनिष्यते । प्रमाणानुपयोग-
स्त्वादिसिद्धत्वात् समनन्तरमेव दर्शितः, इति न पुन-
र्वितानितः ॥ ५८ ॥
न केवलमत्र युक्तिरेवास्ति यावदागमोऽपि इत्याह
कामिके तत एवोक्तं
हेतुवादविवर्जितम् ।
पं० ३ ख० पु० अहंविमर्शमयत्वादिति पाठः ।
पं० ५ ख० पु० प्रमात्रन्तरेणेति पाठः ।
पं० ८ ख० पु० प्रमेत्यादिरिति पाठः ।
१३