ताण्ड्य महाब्राह्मण / पञ्चविंश ब्राह्मण (सायण भाष्य एवं चिन्नस्वामी शास्त्री टीका सहित)

७० ताण्ड्यमहाब्राह्मणे
क्रमेण त्रिभिः पर्यायैः पञ्चदशादिस्तोमत्रयपर्यायसाम्यात् स्वस्य
च सप्तदशत्वादियं विष्टुतिः स्तोमचतुष्टयप्रतिनिधित्वेन कृतया ए-
तया ब्रह्मवर्च्चसकामः स्तुवीत । कुत एतत्-य एते चत्वारः स्तोमा-
स्तद्वीर्य्यं वै वीर्य्यं खलु स्तूयमानाया देवतया वीर्यहेतुत्वात् तत्
तथासति वीर्य्यमेव एकधा समूहते एकत्र समूहीकरोति तच्च समू-
हनं ब्रह्मवर्च्चसस्य लाभाय भवति । अन्योपि यो यजमान एतया स्तु-
ते तेजस्व्येव सन् ब्रह्मवर्च्चसी भवति ॥ २ ॥
इति ताण्ड्यमहाब्राह्मणे द्वितीयाध्यायस्य एकादशः खण्डः ।
अथ द्वादशः खण्डः ।
अथोद्यत्याख्यां सप्तदशस्यापरां विष्टुतिमाह—
तिसृभ्यो हिङ्करोति स पराचीभिः पञ्चभ्यो हिङ्करो-
ति स एकया स तिसृभिः स एकया नवभ्यो हिङ्करो-
ति स तिसृभिस्स तिसृभिस्स तिसृभिरुद्यती सप्तद-
शस्य विष्टुतिः ॥ १ ॥
तिसृभ्यः पञ्चभ्यो नवभ्य इति क्रमेण सङ्ख्याया ऊर्ध्वगमनादुद्यती
ऊर्ध्वगच्छन्ती एतत्संज्ञा एषा सप्तदशस्तोमस्य विष्टुतिः ॥ १ ॥
अथैतां स्वर्गादिसाधनतया प्रशंसति--
एतया वै देवाः स्वर्गं लोकमायन् स्वर्गकामः स्तुवीत
स्वर्गस्य लोकस्य समष्ट्यै स्वर्गाल्लोकान्न च्यवते तुष्टुवा-
नोऽभिक्रामन्ती विष्टुतिरभिक्रान्त्या एवाभिक्रान्तेन
हि यज्ञमृध्नोति तस्मादेतया स्तोतव्यमृध्या एव ॥ २ ॥
एतया वा इत्यादि तुष्टुवान इत्यन्तं पञ्चदशस्तोमस्योद्यत्यां व्या-
ख्यातं सर्व्वमन्यत् त्रिवृदुद्यत्याम् । तद्वदत्रापि व्याख्येयम् ॥ २ ॥
इति ताण्ड्यमहाब्राह्मणे द्वितीयाध्यायस्य द्वादशः खण्डः ।