तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

वि॒शाम॑प्रदाहाय । प्रा॒णाय॒ स्वाहा॑ । श्र॒द्धाया॑मपा॒ने
निवि॑ष्टो॒ऽमृतं॑ जुहोमि । शि॒वो मा॑ वि॒शाम॑प्रदाहाय ।
अ॒पा॒नाय॒ स्वाहा॑ । श्र॒द्धायां॑ व्या॒ने निवि॑ष्टो॒ऽमृतं॑
जुहोमि । शि॒वो मा॑ वि॒शाम॑प्रदाहाय । व्या॒नाय॒
स्वाहा॑ । श्र॒द्धाया॑मुदा॒ने निवि॑ष्टो॒ऽमृतं॑ जुहोमि ।
शि॒वो मा॑ वि॒शाम॑प्रदाहाय । उ॒दा॒नाय॒ स्वाहा॑ ।
श्र॒द्धाया॑ᳵ समा॒ने निवि॑ष्टो॒ऽमृतं॑ जुहोमि । शि॒वो
मा॑ वि॒शाम॑प्रदाहाय । स॒मा॒नाय॒ स्वाहा॑ ।
ब्रह्म॑णि म आ॒त्माऽमृत॑त्वाय॑, इति ॥
हूयमान द्रव्यविशेष त्वं शिवः शान्तो भूत्वा मां प्रविश । किमर्थम् । अप्रदा-
हाय, क्षुत्संपादितदाहनाशनायेत्यर्थः । किंच हूयमानद्रव्यं प्राणदेवतायै स्वाहा सुहुत-
मस्तु । पूर्ववदन्यद्व्याख्येयम् ।
भोजनादूर्ध्वमपां प्राशने मन्त्रमाह —
अ॒मृता॑पि॒धान॑मसि, इति ॥
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यकदशमप्रपाठके नारायणोपनिषद्ये-
कोनसप्ततितमोऽनुवाकः ॥ ६९ ॥
पीयमान हे जल त्वममृतमविनश्वरमपिधानमाच्छादकमसि ॥
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यकदशमप्रपाठके नारायणीयापरनामधेययुक्तायां
याज्ञिक्यामुपनिषदि भाष्य एकोनसप्ततितमोऽनुवाकः ॥ ६९ ॥
अथ सप्ततितमोऽनुवाकः ।
भुक्तस्यान्नस्याभिमन्त्रणे मन्त्रमाह—
श्र॒द्धायां॑ प्रा॒णे निवि॑ष्ट॒ममृत॑ᳵ हु॒तम् । प्रा॒णमन्ने॑नाऽऽप्या-
य॒स्व । श्र॒द्धायांमपा॒ने निवि॑ष्ट्यामृतं॑ᳵ हु॒तम् । अ॒पान-
मन्ने॑नाऽऽप्यायस्व । श्र॒द्धायां॑ व्या॒ने निवि॑ष्ट्यामृतं॑ᳵ
१४८ ॥