तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

[अनु० १२] सभाष्यो दशमप्रपाठकः । ८२१

कर्म॑णो दू॒राद्ग॒न्धो वा॑ति॒ यथा॑ऽसिधारां॒ कर्ते॒ऽव॑हि-
तामव॑क्रामे॒ यद्यु॒वे यु॒वे ह॒वां वि॑ह्वयिष्यामि॒ कर्ते॑ पति-
ष्यामीत्ये॒वम॒मृता॑दा॒त्मानं॑ जुगुप्सेत॒, इति॑ ॥
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यकदशमप्रपाठके नारायणोपनिषद्ये-
कादशोऽनुवाकः ॥ ११ ॥
यथा वृक्षस्योद्यानादौ स्थितस्य चम्पकादिलक्षणस्य संपुष्पितस्य सम्यग्विकसि-
तपुष्पोपेतस्य यो गन्धः [सुरभिरस्ति सोऽयं] दूराद्दूरदेशाद्वाति वायुना सहाऽऽग-
च्छति, एवं पुण्यस्य कर्मणो ज्योतिष्टोमादेः सत्कीर्तिः सुगन्धसमाना दूराद्वाति ।
मनुष्यलोकात्स्वर्गे गच्छति । तस्मात्पुण्यमनुष्ठेयम् । अथ पापस्य दृष्टान्त उच्यते—
यथा लोके कश्चित्कदाचित्केनाचिद्धेतुना [कर्ते] गर्ते गर्तस्योपरि तिर्यक्काष्ठवदवहितां
प्रसारितामसिधारामहमवक्रामे पादाभ्यामुपर्य्युपरि गच्छामि(मी)तीच्छति तदा]