तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

[प्रपा० १ अनु० ११] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । ५३
अथ द्वितीयामाह—
तत्स॑वि॒तुर्वरे॑ण्यम् । भर्गो॑ दे॒वस्य॑ धीमहि ( २ ) ।
धियो॒ यो नः॑ प्रचो॒दया॑त्, इति ।
वरेण्यं वरणीयं श्रेष्ठं सवितुः प्रेरकस्य सूर्यस्य तत्प्रसिद्धं भर्गस्तेजो धीमहि
ध्यायामः । यः सविता नोऽस्माकं धियो बुद्धीः प्रचोदयात्प्रकर्षेण प्रेरयति, तस्य
सवितुरिति पूर्वत्रान्वयः ।
अथ तृतीयामाह—
तत्स॑वि॒तुर्वृ॑णीमहे । व॒यं दे॒वस्य॑ भो॒जन॑म् । श्रेष्ठं॑२
सर्व॑धात॑मम् । तुरं॒ भग॑स्य धीमहि, इति ।
वयं यजमानाः सवितुर्देवस्य तत्तेजो वृणीमहे प्रार्थयामहे । कीदृशं तेजः,
भोजनं भोगसाधनं, श्रेष्ठमतिशयेन प्रशस्तं, सर्वधातमं सर्वस्य जगतोऽति