तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

तत्त्वनिरूपणायैव प्रवृत्ता न त्वनुष्ठेयं धर्मं कंचिदपि प्रतिपादयितुम् । यदि तस्मिन्
वस्तुन्यसौ बाध्यत तदा निरवकाशा स्यात् । वेदस्तु धर्मब्रह्मणी प्रतिपादयन्ब्रह्मणी-
स्मिन्बाध्यमानोऽपि धर्मे सावकाशः । तस्मादनवकाशया स्मृत्या सावकाशस्य वे-
संकोचो युक्त इति प्राप्ते ब्रूमः—सांख्यस्मृत्या वेदस्य संकोचो न युक्तः । कु-
मन्वादिस्मृतिभिर्ब्रह्मकारणवादिनीभिर्बाधितत्वात् । प्रबला हि मन्वादिस्मृतयः । !
क्षवेदमूलत्वात् । नै तु तथा कापिली स्मृतिः । नहि प्रधानकारणवादिन्या
भूतं कंचन वेदमुपलभामहे । दृश्यमानवेदवाक्यानां ब्रह्मपरत्वस्य पूर्वमेव निर्णीतत्व-
तस्मान्न सांख्यस्मृत्या वेदस्य संकोचो युक्तः ” ।

• द्वितीयाधिकरणमारचयति—
  “ योगस्मृत्याऽस्ति संकोचो न वा योगो हि वैदिकः ।
  तत्त्वज्ञानोपयुक्तश्च ततः संकु