सामग्री पर जाएँ
सर्वकोश
तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

Taittiriya Aranyaka with Sayanacharya Commentary

कृष्ण यजुर्वेदीय महर्षि मण्डल (भाष्यकार: श्रीमत् सायणाचार्य) द्वारा

DevanagariSanskritpublished914 पृष्ठ

पृष्ठ 518, कुल 914 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 518

समृद्धं दृढम् । तथा तदेतद्ब्रह्मामृतं मरणरहितम् । मरणं नाम प्राणस्य देहान्निष्क्रमणम् ।
“ मृङ् प्राणत्यागे ” इति धातुस्मरणात् । तच्च मरणं प्राणधारिणो जीवस्य संभवति न तु
प्राणरहितस्य परमात्मनः । तद्राहित्यं च “ अप्राणो ह्यमनाः शुभ्रः ” इति श्रुत्यन्तरा-
दवगन्तव्यम् ।
इत्थमुपास्यस्वरूपं मार्गं फलं चाभिधायोपासनं विधत्ते—
इति॑ प्राचीनयो॒ग्योपा॑स्स्व ( २ ), इति॑ ।
वा॒याव॒मृतमेक॑ं च ॥
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यके सप्तमप्रपाठके
षष्ठोऽनुवाकः ॥ ६ ॥
प्राचीनानि पूर्वकाण्डोक्तानि नित्यनैमित्तिककर्माणि, तैः पापे प्रहीणे सत्युपासनायां
योग्यो भवति । तादृशं शिष्यं प्रति माहाचमस्यनामको गुरुरुपदिशति । इतिशब्दः “ स
य एषोऽन्तर्हृदय१ आकाशः ” इत्याद्युक्त२प्रकारं परामृशति । तथैवाऽऽकाशशरीरं
ब्रह्मेत्यादिगुणा अपि परामृश्यन्ते । यद्यप्येतत्ततो भवतीतिवाक्येन विराट्रप्राप्तेरूर्ध्वं ब्रह्म-
भावह्मणस्य फलस्य प्रतिज्ञातत्वान्मुक्तिस्वरूपप्रतिपादकमाकाशशरीरादिवाक्यम् , तथाऽपि
“तं यथा यथोपासते तद्देव भवति” इतिश्रुतावुपास्यफलयोरेकविधत्वश्रवणादाकाशशरी-
रत्वादिगुणानामुपास्यत्वमपि संभवतीति । तस्मादाचार्यैरूपास्यगुणत्वेन योजितम् ।
अथ मीमांसा—तत्रेदं चिन्तनीयम् । किं पञ्चमषष्ठयोरनुवाकयोरुपासना भिद्यत
आहोस्विदेकेति । उपास्यवैलक्षण्यात्फलभेदाच्च भिद्यत इति तावत्प्राप्तम् । पञ्चमे लोका-
दिदृष्ट्या व्याहृतिरूपं प्रतीकमुपास्यम् । षष्ठे तु मनोमयत्वादिगुणं ब्रह्मोपास्यमिति वैल-
क्षण्यम् । फलं च सर्वेऽस्मै देवा बलिमावहन्तीति पञ्चमे श्रुतम् । षष्ठे त्वाप्नोति
स्वाराज्यमित्यन्यदेव फलं श्रूयते । तस्मादुपासनाभेद इति प्राप्ते ब्रूमः—एकाधिकारित्व-
श्रवणादेकमेवोभयत्रोपासनम् । पञ्चमेऽभिहितम् । ता यो वेद स वेद ब्रह्मेति व्याहृत्यु-
पासकस्यैव ब्रह्मोपासनाधिकारः श्रूयते । यथा षष्ठे भूरित्यग्नौ प्रतितिष्ठतीत्यादिना
व्याहृत्युपासनफलं च सहैवाऽऽम्नातम् । तस्मादेकमेवोभयत्रोपासनम् । उपास्यवैलक्षण्यं
त्वङ्गाङ्गिभावभेदेनाप्युपपद्यते । सर्वेऽस्मै देवा बलिमावहन्तीत्येतदप्यङ्गफलं भविष्यति ।
“यस्य पर्णमयी जुहूर्भवति न स पापं श्लोकं शृणोति” इत्यादौ पर्णद्रव्यमन्तरेण क्रतुनि-
ष्पत्त्यभावात्क्रत्वर्थत्वे सति फलाकाङ्क्षाया३ अभावोत्फलस्यार्थवादत्वं युक्तम् । इह तु
१ ग. ॰य हृ॰ । २ ङ. ॰युक्तं प्र॰ । ३ क. ग. म पा॰ ।