तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

४५६ श्रीमत्सायणाचार्यविरचितभाष्यसमेतम्—[प्रपा० ६अनु० १०]
तेना॒मृत॑स्य॒ मू॒लेनारा॑ती॒र्जम्भ॑यामसि, इति ।
हिमवतस्परि हिमवत्पर्वतस्योपरि जातमुत्पन्नं त्रैककुदं त्रिककुत्पर्वतसंबन्धि यदा-
ञ्जनं विद्यते । अमृतस्य मूलेन सुखस्य कारणेन तेनाञ्जनेनारातीर्जम्भयामसि शत्रू-
न्विनाशयामः ।
कल्पः—“अथैतानि कुशतरुणकानि समुच्छित्य दर्भस्तम्बे निदधाति—यथा त्वम्१
इति । पाठस्तु—
यथा॑ त्वमु॑द्भिन्द॒न्त्सत्योष॑धे पृथि॒व्या अधि॑ । ए॒वमि॒म
उद्भि॑न्दन्तु की॒र्त्या यश॑सा ब्रह्मवर्च॒सेन॑, इति ।
हे ओषधे दर्भस्तम्ब पृथिव्या उपरि यथा त्वमुद्भिन्दन्सन्, उत्पद्यसे । एवमिमे
कुशाः कीर्त्यादिभिः सहोद्भिन्दन्तूत्पद्यन्ताम् । कीर्तियशसोर्लोकद्वयगतत्वेन भेदः ।
कल्पः—“अजं चैतदहः पचते यवौदनं च—अजोऽसीत्यजस्य प्राश्नीयात्”३ इति ।
पाठस्तु—
अजो॒ऽस्यजा॒स्मद॒घा द्वेषाँ॑सि, इति ।
हे पक्वद्रव्य त्वमजोऽस्यजसंबन्ध्यसि । अतोऽस्मत्सकाशादघा पापानि द्वेषांसि
वैराणि चाजापगमय ।
कल्पः—“४ यवौदनस्य च प्राश्नाति—यवोऽसि ” इति५ । पाठस्तु—
यवो॑ऽसि यव॒यास्मद॒घा द्वेषाँ॑सि ( २ ), इति ।
संपा॑रणो भव जम्भयामसि॒ त्रीणि॑ च ॥
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यके षष्ठप्रपाठके
दशमोऽनुवाकः ॥ १० ॥
हे ओदन त्वं यवोऽसि यवसंबन्ध्यसि । अतोऽस्मत्तः सकाशादघा पापानि द्वेषांसि
वैराणि च यवय पृथक्कुरु ॥
इति श्रीमत्सायणाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे कृष्णयजुर्वेदीयतैत्ति-
रीयारण्यकभाष्ये षष्ठप्रपाठके दशमोऽनुवाकः ॥ १० ॥
══════════════════════════════════════
१ क. ख. त्वमु° । २ क. ख. पचन्ति । ३ क. ख. ०ति । अ° । ४ क. ग. यवोऽ-
सीति । ५ क. ख. ०ति यवौदनस्य च प्राश्नाति य° ।