तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

४३२ श्रीमत्सायणाचार्यविरचितभाष्यसमेतम्— [प्रपा०६अनु०
कल्पः—"चितः स्थ परिचित इत्यपरिमिताभिः शर्कराभिः परिश्रित्य" इति
पाठस्तु—
चित॑ः स्थ॒ परि॑चित ऊ॒र्ध्वचि॑तः श्रयध्वं पि॒तरो॑
दे॒वता॑ । प्र॒जाप॑तिर्वः सादयतु॒ तया॑ दे॒वत॑या, इति ।
हे शर्करा यूयं चितैः स्थ संपादिता भवत । परिचितः स्थ परितः स्थापिता
भवत । ऊर्ध्वचितः सर्वाभ्य इष्टकाभ्य ऊर्ध्वं संपादिताः स्थ* । तादृशीनां युष्माकं
पितरो देवता पितृदेवत्या यूयम् । प्रजापतिर्देवस्तादृशीर्वो युष्मान्सादयतु आ-
स्थापयतु । तया प्रजापतिरूपया देवतयाऽङ्गिरस्वद्ध्रुवाः सीदतेति शेषः । अङ्गिरोभिः
स्थापिता यथा ध्रुवास्तथाऽत्रापि ध्रुवाः सत्यास्तिष्ठत ।
कल्पः—"आप्यायस्व समेतु त इति सिकता व्यूहति, उत्तरया त्रिष्टुभा राज-
न्यस्य" इति । उभयोः प्रतीके दर्शयति—
आप्या॑यस्व, सं ते ( ३⁴ ), इति ॥
अ॒ग्नि॒या अग॑न्म॒ सम॑ च॑ ॥
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यके षष्ठप्रपाठके
षष्ठोऽनुवाकः ॥ ६ ॥
आप्यायस्व समेतु ते सं ते पयाꣳसि समु यन्तु वाजा इति मन्त्रद्वयं मा नो हिꣳ-
सीर्जनितेत्यनुवाके व्याख्यातम् ॥
इति श्रीमत्सायणाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरी-
यारण्यकभाष्ये षष्ठप्रपाठके षष्ठोऽनुवाकः ॥ ६ ॥
अथ षष्ठे सप्तमोऽनुवाकः ।
कल्पः—"लोष्टान्प्रतिदिशमैन्वन्वीक्षमाण उपदधाति—उत्ते स्तभ्नोमीत्येतैः ऽ
न्त्रम्" इति । तत्र प्रथमामाह—
उत्ते॑ स्तभ्नोमि पृथि॒वीं त्वत्परी॒मं लो॒कं नि॒दधन्मो
अ॒हꣳ रि॑षम् । ए॒ताꣳ स्थूणां॑ पि॒तरो॑ धार-

• श्रयध्वमित्यस्य व्याख्यानमेतत् ।
  १ ख. ग. ॰तः सं° । २ क. ख. ॰दृशो वो यु° । ३ क. ख. ॰ता ध्रुवा यथा तथाऽ
  ४ ग. ( २ ) । ५ ग. ॰मन्वी° ।