तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

हे भुवनस्य पते पालक देव तवेदं राजगवीरूपं हविरुपाकरोमीति शेषः ।
अ॒ग्नये॑ रयि॒मते॒ स्वाहा॑ ।
अथास्य हविषः स्वकाले प्राप्तो होमः कर्तव्यः । तद्धोममन्त्रोऽत्रैव प्रसङ्गादाम्नातः ।
कल्पः—तत्रैतद्गविरिडाँपात्र्या चमसेन वा जुहोति, “ अग्नये रयिमते स्वाहा ” इति ।
रयिमते धनवतेऽग्नये स्वाहुतमिदमस्तु ।
कल्पः—“तां घ्नन्त्युत्सृजन्ति वा यदि विघ्नन्ति तस्यां निहन्यमानायां सव्यानि
जानून्यनुनिघ्नन्तः पांसूनावमृजन्ते पुरुषस्य ” इति । पाठस्तु—
पु॒रु॒ष॒स्य॒ स॒याव॒र्यपे॒दघा॑नि॑ मृज्महे । यथा॑ नो॒
अत्र॒ नार्परः पु॒रा ज॒रस॒ आर्या॑ति, इति ।
सह यातुं गन्तुं शीलं यस्या राजगव्याः सा सयावरी । पुरुषस्य मृतस्य संबन्धिनी
हे सयावर्येघानि पापान्पे