तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

प्रपा०४अनु०९] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । २९१
अह॑र्दि॒वाभि॑रू॒तिभि॑ः । अनु॑ वां॒ द्यावा॑-
पृथि॒वी मं॒ᳵसाताम् । स्वाहेन्द्रा॑य, इति ।
हेऽश्विनौ घर्मं प्रवर्यहविः पातं पिबतम् । कीदृशम् । हार्दिवांनं हृदयप्रिया-
तिशयो हार्दी सोऽस्यास्तीति हार्दिवा तादृशम् । अहरहश्चास्मिन्दिने दिवाभिद्योत-
मानाभिरूतिभिरस्मद्विषयल( र ? )क्षणाक्रियाभिर्निमित्तभूताभिः पातमिति पूर्वत्रा-
न्वयः । हेऽश्विनौ वां युवां द्यावापृथिव्यौ देवते अनुमंसातामनुमतौ कुरुताम् । इन्द्रा-
येदं स्वाहुतमस्तु ।
स्वाहेन्द्रा वद् ।
कल्पः—" स्वाहेन्द्राँ वदित्यनुवषट्कृते " इति । जुहोतीत्यनुवर्तते । ऐन्द्रेत्ययं
शब्दः परमैश्वर्ययोगात्स्विष्टकृ