तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

२९० श्रीमत्सायणाचार्यविरचितभाष्यसमेतम्— [प्रपा०४अनु०१]
ब्रह्माणमीक्षते” इति । दक्षिणदेशे सीदतीति दक्षिणसद्ब्रह्मा सोऽयं विश्वा आशाः
सर्वदिग्वर्तिनो देवान्प्रीणात्विति शेषः ।
उक्तार्थपरत्वं मन्त्रस्य दर्शयति—
विश्वा आशा दक्षिणसदित्याह । विश्वानैव देवान्प्री-
णाति । अथो दुरिष्ट्या एवैनं पाति, इति ।
( प्रपा० ५ । अनु० ८ । विभा० १ )
अनेन मन्त्रेण देवप्रीतिर्भवति । यागे संभावितदोषाच्च यजमानं पालयति ।
विश्वा॑न्दे॒वान्या॑डि॒ह ।
कल्पः—“ विश्वान्देवानयाडिहेति होतारम्” इति । ईक्षत इत्यनुवर्तते । इ
कर्मणि होता विश्वान्देवानयाडिष्टवान् ।
अयाट्शब्देन सर्वदेवानां भागसमृद्धिं दर्शयति—
विश्वान्देवानयाडिहेत्याह । विश्वानैव
देवान्भागधेयेन समर्धयति