तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

[प्रपा० ४ अनु० ९] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । ३४९
तत्र सप्तसंख्यापक्षं विधत्ते—
सप्त जुहोति । सप्त वै शी॒र्षण्याः॑ प्रा॒णाः । प्रा॒णाने॒वास्मि॑न्दधाति, इति ।
( प्र० ५ । अ० ४ । वि० १३ )
शिरोगतसप्तच्छिद्रवर्तिप्राणानां सप्तत्वात्संख्यया तत्प्राप्तिः ।
दे॒वस्त्वा॑ सवि॒ता मध्वा॑ऽन॒क्तु ( १ ) ।
कल्पः—"देवस्त्वा सविता मध्वाऽनक्त्विति स्रुवेणोपर्याहवनीये महावीरमङ्क्त्वा”
इति । हे महावीर त्वां सविता देवो मध्वा मधुरेण घृतेनानक्तु अक्तं करोतु ।
मध्वेति प्रयोगाद्यजमानस्य तेजोन्याप्तिं दर्शयति—
देवस्त्वा सविता मध्वाऽनक्त्वित्याह ( ४ ) । तेजसैवेनमनक्ति, इति ।
( प्र० ५ । अ० ४ वि० १४ )
पृथि॒वीं त॑पस॒स्त्रायस्व ।
[L1