तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

३६४ श्रीमत्सायणाचार्यविरचितभाष्यसमेतम्—[प्रपा० ३ अनु० २१]
चि॒त्तिः॑ पृथि॒व्याम॒ग्निः सूर्ये॑ मे॒ चक्षु॑र्म॒हाह॒विर्होता॑ वाग्घोता॑ ब्रा॒ह्म॒ण
एक॑होता॒ऽग्निय॑र्जुर्भिः सेनेन्द्र॑स्य दे॒वस्य॑ सु॒वर्णं॑ घ॒र्म५ स॒हस्र॑शी-
र्षाऽद्भ्यो भ॒र्ता हरिं॑ तर॒णिराप्या॑यस्वे॒युष्टे॑ ये ज्योति॑ष्मतीं प्रया॒-
साय॑ चित्तमेक॑त्रि॒ꣳ॒शत् ॥ २१ ॥
चि॒त्तिर॒ग्निय॑र्जु॒र्भर॒न्तःप्रवि॑ष्टः प्र॒जाप॑तिः प्र॒जया॑ संविदा॒-
नस्तस्य॑ धीरा॒ ज्योति॑ष्मतीं त्रिप॑ञ्चा॒शत् ॥ ५३ ॥
अथ शान्तिः।
तच्छं॒ योरा॑वृणीमहे । गा॒तुं य॒ज्ञाय॑ । गा॒तुं
य॒ज्ञप॑तये । दैवी᳚ स्व॒स्तिर॑स्तु नः । स्व॒स्तिर्मा॒-
नु॑षेभ्यः । ऊ॒र्ध्वं जि॑गातु भेष॒जम् । शं नो॑
अस्तु द्वि॒पदे॑ । शं चतु॑ष्पदे ॥
ॐ शान्तिः॒ शान्तिः॒ शान्तिः॑ ॥
इति शान्तिः ।
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यके तृतीयः प्रपाठकः
समाप्तः ॥ ३ ॥
वेदार्थस्य प्रकाशेन तमो हार्दं निवारयन् ।
पुमर्थांश्चतुरो देयाद्विद्यातीर्थमहेश्वरः ॥ १ ॥
इति श्रीमद्वीरबुक्कणसाम्राज्यधुरंधरश्रीमत्सायणाचार्यविरचिते माधवीये
वेदार्थप्रकाशे कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यकभाष्ये
तृतीयः प्रपाठकः समाप्तः ॥ ३ ॥
——————
१ ग. ॰या भर्ता प्रया॒साय द्विपं॑ ।