तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

[प्रपा० ३ अनु० २१] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । २५३
तेन॑ श॒र्धं मर्त॑स्त्राभ्यां महादे॒वम॒न्तःपा॒र्श्वेनौषि॑-
ष्ठ॒हन॑ शि॒ङ्गीनि॒कोश्या॑भ्याम् ( १ ), इति ॥
चित्तमेकम् ॥
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यके तृतीयप्रपाठके
एकविंशोऽनुवाकः ॥ २१ ॥
अत्र द्वितीयान्ताश्चित्तादिशब्दा देवताविशेषवाचिनः । तृतीयान्ताः संतानादिशब्दाः
पशोर्मांसविशेषवाचिनः । संतानाख्येन मांसविशेषेण चित्ताख्यं देवताविशेषं परितोषयाम
इति वाक्यशेषः । एवं सर्वत्र योजनीयम् । तदेवमस्मिन्प्रपाठके ब्रह्मचितिब्रह्ममेधयो-
रङ्गभूता मन्त्रा उक्ताः । चातुर्होत्रियचितिर्ब्रह्मचितिः । ब्रह्म वै चतुर्होतार इत्याम्नात-
त्वात् । तस्यां ब्रह्मचितौ चित्तिः स्रुगित्यादयः सुवर्णं घर्ममित्येवमन्ता अनुवाका विनि-
युक्ताः । ब्रह्ममेधे तु कृत्स्नोऽपि प्रपाठको विनियुक्तः । आहिताग्नेर्यो दहनादिसंस्कारः
सोऽयं पितृमेधः । आहिताग्नित्वे सति यो ब्रह्मत