तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

[प्रपा० ३ अनु० ६] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । १७३
अप॒ाची॑र्णि च ॥
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यके तृतीयप्रपाठके
पञ्चमोऽनुवाकः ॥ ५ ॥
हे वाचस्पते हे हृदिधे हृदयस्य विधातः चित्तप्रेरकेत्यर्थः । हे नामन्सर्वजगत्सं-
बन्धिप्रणामयुक्त ते तुभ्यं नाम नमनं प्रणतिं विधेम कुर्मः । त्वं चास्माकं [नाम] वेधः, देवानां मध्ये सुम्न्यष्टवानिति प्रसिद्धं नामधेयं कुरु । अयं वाचस्पतिः
सोममपात्पीतवान् । दैव्यस्तन्तुर्महद्गृहे हविःस्वीकारार्थमागतो देवसंबन्धी संतानो
मा च्छेदि कदाचिदपि विच्छिन्नो मा भूत् । तथा मनुष्यस्तन्तुर्ऋत्विक्प्रवाहोऽपि
विच्छिन्नो मा भूत् । द्यावापृथिवीभ्यां नमोऽस्तु । तमिममर्थमुद्दिश्य जुहुधीति स्वकीया
स्वाहा ॥
इति श्रीमत्सायणाचार्यविरचिते