तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

ाधि नियमितं कुरु । हेऽदिते पृथिवि
मातेव मातृवदस्मै सुखं प्रयच्छ । हे विश्वे देवा ममायं यजमानो जरदष्टिर्यथाऽस-
त्तथा कुर्वन्तु ( रुत ) । जरयाऽष्टिव्याप्तिर्यस्यासौ जरदष्टिः, बाल्ये यौवने च मरणर-
हितः । जरामायुःसंपूर्तिपर्यन्तां यथा व्याप्नोति तथा कुर्वि ( रुते ) त्यर्थः ।
अथ चतुर्थीमाह—
अग्न॒ आयु॑ꣳषि पवस॒ आ सु॒वोर्ज॒मिषं॑ च
नः॑ । आ॒रे बा॑धस्व दु॒च्छुना॑म्, इति ।
हेऽग्ने, आयूंष्यस्मदीयजीवनानि पवसे यथा वर्धन्ते तथा शोधय । ऊर्जं क्षीर-
दिरसामिषमन्नं च नोऽस्माकमासुवाऽऽभिमुख्येन प्रेरय । दुच्छुनामपद्रवमारे दूरे
नीत्वा बाधस्व विनाशय ।
अथ पञ्चमीमाह—
अग्ने॒ पव॑स्व स्व॒पा अ॒स्मे वर्चः॑ सु॒वीर्य॑म् ।